تعیین نیت روزه واجب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdipoor در ‏۵ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۰۴

2026-05-05T09:04:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	یجب فی الصوم القصد إلیه مع القربة والإخلاص کسائر العبادات <ref>(کسائر العبادات): بمعنی أن یکون ترکه للمفطرات مع العزم ـ بتفصیل سیأتی ـ مضافا إلی الله تعالی بإضافة تذللیة.</ref>، ولا یجب الإخطار بل یکفی الداعی، ویعتبر فیماعدا شهر رمضان حتی الواجب المعین أیضاً القصد إلی نوعه <ref>(القصد إلی نوعه): الظاهر عدم اعتباره إلا فیما أخذ فی المتعلق خصوصیة قصدیة کالهوهویة مع الفائت فی القضاء والمقابلة مع الذنب فی الکفارة، وأما فیما عدا ذلک کالنذر وشبهه فلا حاجة إلی قصد النوع ومنه یظهر الحال فی الصوم المندوب.</ref>من الکفارة أو القضاء أو النذر مطلقا کان أو مقیدا بزمان معین، من غیر فرق بین الصوم الواجب والمندوب، ففی المندوب أیضاً یعتبر تعیین نوعه من کونه صوم أیام البیض مثلا أو غیرها من الأیام المخصوصة، فلا یجزئ القصد إلی الصوم مع القربة من دون تعیین النوع، من غیر فرق بین ما إذا کان ما فی ذمته متحدا أو متعددا، ففی صورة الاتحاد أیضاً یعتبر تعیین النوع، ویکفی التعیین الإجمالی کأن یکون ما فی ذمته واحدا فیقصد ما فی ذمته وإن لم یعلم أنه من أی نوع وإن کان یمکنه الاستعلام أیضاً، بل فیما إذا کان ما فی ذمته متعددا أیضاً یکفی التعیین الإجمالی کأن ینوی ما اشتغلت ذمته به أولا أو ثانیا أو نحو ذلک، وأما فی شهر رمضان <ref>(وأما فی شهر رمضان): محل الکلام من یصح منه صوم رمضان، وأما غیره کالمسافر فسیجیء حکمه فی المسألة السادسة.</ref> فیکفی قصد الصوم وإن لم ینو کونه من رمضان، بل لو نوی فیه غیره جاهلا أو ناسیا له أجزأ عنه، نعم إذا کان عالما به وقصد غیره لم یجزئه <ref>(لم یجزئه): إذا أوجب ذلک الإخلال بقصد القربة وإلا فالحکم مبنی علی الاحتیاط.</ref> کما لا یجزئ لما قصده أیضاً، بل إذا قصد غیره عالما به مع تخیل صحة الغیر فیه ثم علم بعدم الصحة وجدد نیته قبل الزوال لم یجزئه أیضاً <ref>(لم یجزئه أیضا): علی الأحوط والأقرب الإجزاء.</ref>، بل الأحوط عدم الإجزاء إذا کان جاهلا بعدم صحة غیره فیه، وإن لم یقصد الغیر أیضاً بل قصد الصوم فی الغد<ref>(قصد الصوم فی الغد): الأقوی فیه الإجزاء.</ref> مثلا فیعتبر فی مثله تعیین کونه من رمضان، کما أن الأحوط فی المتوخی -أی المحبوس الذی اشتبه علیه شهر رمضان وعمل بالظن <ref>(وعمل بالظن): وکذا مع التوخی بغیره کما سیأتی.</ref> أیضاً ذلک أی اعتبار قصد کونه من رمضان، بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة<ref>(بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة): بل الأقوی أن کونه من رمضان مع وقوعه فیه لا یتوقف علی قصده نعم وقوعه قضاء عن رمضان إذا کان بعده یتوقف علی ذلک.</ref>.		یجب فی الصوم القصد إلیه مع القربة والإخلاص کسائر العبادات <ref>(کسائر العبادات): بمعنی أن یکون ترکه للمفطرات مع العزم ـ بتفصیل سیأتی ـ مضافا إلی الله تعالی بإضافة تذللیة.</ref>، ولا یجب الإخطار بل یکفی الداعی، ویعتبر فیماعدا شهر رمضان حتی الواجب المعین أیضاً القصد إلی نوعه <ref>(القصد إلی نوعه): الظاهر عدم اعتباره إلا فیما أخذ فی المتعلق خصوصیة قصدیة کالهوهویة مع الفائت فی القضاء والمقابلة مع الذنب فی الکفارة، وأما فیما عدا ذلک کالنذر وشبهه فلا حاجة إلی قصد النوع ومنه یظهر الحال فی الصوم المندوب.</ref>من الکفارة أو القضاء أو النذر مطلقا کان أو مقیدا بزمان معین، من غیر فرق بین الصوم الواجب والمندوب، ففی المندوب أیضاً یعتبر تعیین نوعه من کونه صوم أیام البیض مثلا أو غیرها من الأیام المخصوصة، فلا یجزئ القصد إلی الصوم مع القربة من دون تعیین النوع، من غیر فرق بین ما إذا کان ما فی ذمته متحدا أو متعددا، ففی صورة الاتحاد أیضاً یعتبر تعیین النوع، ویکفی التعیین الإجمالی کأن یکون ما فی ذمته واحدا فیقصد ما فی ذمته وإن لم یعلم أنه من أی نوع وإن کان یمکنه الاستعلام أیضاً، بل فیما إذا کان ما فی ذمته متعددا أیضاً یکفی التعیین الإجمالی کأن ینوی ما اشتغلت ذمته به أولا أو ثانیا أو نحو ذلک، وأما فی شهر رمضان <ref>(وأما فی شهر رمضان): محل الکلام من یصح منه صوم رمضان، وأما غیره کالمسافر فسیجیء حکمه فی المسألة السادسة.</ref> فیکفی قصد الصوم وإن لم ینو کونه من رمضان، بل لو نوی فیه غیره جاهلا أو ناسیا له أجزأ عنه، نعم إذا کان عالما به وقصد غیره لم یجزئه <ref>(لم یجزئه): إذا أوجب ذلک الإخلال بقصد القربة وإلا فالحکم مبنی علی الاحتیاط.</ref> کما لا یجزئ لما قصده أیضاً، بل إذا قصد غیره عالما به مع تخیل صحة الغیر فیه ثم علم بعدم الصحة وجدد نیته قبل الزوال لم یجزئه أیضاً <ref>(لم یجزئه أیضا): علی الأحوط والأقرب الإجزاء.</ref>، بل الأحوط عدم الإجزاء إذا کان جاهلا بعدم صحة غیره فیه، وإن لم یقصد الغیر أیضاً بل قصد الصوم فی الغد<ref>(قصد الصوم فی الغد): الأقوی فیه الإجزاء.</ref> مثلا فیعتبر فی مثله تعیین کونه من رمضان، کما أن الأحوط فی المتوخی -أی المحبوس الذی اشتبه علیه شهر رمضان وعمل بالظن <ref>(وعمل بالظن): وکذا مع التوخی بغیره کما سیأتی.</ref> أیضاً ذلک أی اعتبار قصد کونه من رمضان، بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة<ref>(بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة): بل الأقوی أن کونه من رمضان مع وقوعه فیه لا یتوقف علی قصده نعم وقوعه قضاء عن رمضان إذا کان بعده یتوقف علی ذلک.</ref>.

	[https://mesb.ir/o2-2361 <nowiki>[ ۲۳۶۱ ] ~~مسألة ۲~~</nowiki>]: إذا قصد صوم الیوم الأول من شهر رمضان فبان أنه الیوم الثانی مثلا أو العکس صح، وکذا لو قصد الیوم الأول من صوم الکفارة أو غیرها فبان الثانی مثلا أو العکس، وکذا إذا قصد قضاء رمضان السنة الحالیة فبان أنه قضاء رمضان السنة السابقة وبالعکس.		[https://mesb.ir/o2-2361 <nowiki>[ ۲۳۶۱ ]</nowiki>] مسألة ۲: إذا قصد صوم الیوم الأول من شهر رمضان فبان أنه الیوم الثانی مثلا أو العکس صح، وکذا لو قصد الیوم الأول من صوم الکفارة أو غیرها فبان الثانی مثلا أو العکس، وکذا إذا قصد قضاء رمضان السنة الحالیة فبان أنه قضاء رمضان السنة السابقة وبالعکس.

	[https://mesb.ir/o2-2365 <nowiki>[ ۲۳۶۵ ] ~~مسألة ۶~~</nowiki>]: لا یصلح شهر رمضان لصوم غیره واجبا کان ذلک الغیر أو ندباً، سواء کان مکلفا بصومه أو لا کالمسافر ونحوه، فلو نوی صوم غیره لم یقع عن ذلک الغیر سواء کان عالما بأنه رمضان أو جاهلا وسواء کان عالما بعدم وقوع غیره فیه أو جاهلاً، ولا یجزئ عن رمضان أیضاً إذا کان مکلفا به مع العلم والعمد <ref>(إذا کان مکلفا به مع العلم والعمد): مر الکلام فیه وفیما بعده فی أوائل هذا الفصل .</ref>، نعم یجزئ عنه مع الجهل أو النسیان کما مر، ولو نوی فی شهر رمضان قضاء رمضان الماضی أیضاً لم یصح قضاء ولم یجزئ عن رمضان أیضاً مع العلم والعمد.		[https://mesb.ir/o2-2365 <nowiki>[ ۲۳۶۵ ]</nowiki>] مسألة ۶: لا یصلح شهر رمضان لصوم غیره واجبا کان ذلک الغیر أو ندباً، سواء کان مکلفا بصومه أو لا کالمسافر ونحوه، فلو نوی صوم غیره لم یقع عن ذلک الغیر سواء کان عالما بأنه رمضان أو جاهلا وسواء کان عالما بعدم وقوع غیره فیه أو جاهلاً، ولا یجزئ عن رمضان أیضاً إذا کان مکلفا به مع العلم والعمد <ref>(إذا کان مکلفا به مع العلم والعمد): مر الکلام فیه وفیما بعده فی أوائل هذا الفصل .</ref>، نعم یجزئ عنه مع الجهل أو النسیان کما مر، ولو نوی فی شهر رمضان قضاء رمضان الماضی أیضاً لم یصح قضاء ولم یجزئ عن رمضان أیضاً مع العلم والعمد.

	[https://mesb.ir/o2-~~2360~~ <nowiki>[ ۲۳۶۶ ] ~~مسألة ۷~~</nowiki>]: إذا نذر صوم یوم بعینه لا تجزئه <ref>(لا تجزئه): بل تجزیه مطلقا إذا کان المنذور غیر مقید بعنوان قصدی وکذا إذا کان مقیدا به وقصده کما إذا کان المنذور هو الصوم قضاء أو کفارة أو شکرا أو زجرا فإنه مع حصول القید تجزی ولو لم یقصد الوفاء بالنذر، وأما إذا لم یقصده فالأظهر صحة ذلک الغیر مطلقا وإن لم یتحقق به الوفاء بنذره.</ref> نیة الصوم بدون تعیین أنه للنذر ولو إجمالا کما مر، ولو نوی غیره فإن کان مع الغفلة عن النذر صح، وإن کان مع العلم والعمد ففی صحته إشکال.		[https://mesb.ir/o2-2366 <nowiki>[ ۲۳۶۶ ]</nowiki>] مسألة ۷: إذا نذر صوم یوم بعینه لا تجزئه <ref>(لا تجزئه): بل تجزیه مطلقا إذا کان المنذور غیر مقید بعنوان قصدی وکذا إذا کان مقیدا به وقصده کما إذا کان المنذور هو الصوم قضاء أو کفارة أو شکرا أو زجرا فإنه مع حصول القید تجزی ولو لم یقصد الوفاء بالنذر، وأما إذا لم یقصده فالأظهر صحة ذلک الغیر مطلقا وإن لم یتحقق به الوفاء بنذره.</ref> نیة الصوم بدون تعیین أنه للنذر ولو إجمالا کما مر، ولو نوی غیره فإن کان مع الغفلة عن النذر صح، وإن کان مع العلم والعمد ففی صحته إشکال.

	[https://mesb.ir/o2-2367 <nowiki>[ ۲۳۶۷ ] ~~مسألة ۸~~</nowiki>]: لو کان علیه قضاء رمضان السنة التی هو فیها وقضاء رمضان السنة الماضیة لا یجب علیه تعیین أنه من أی منهما، بل یکفیه نیة الصوم قضاءاً <ref>(بل یکفیه نیة الصوم قضاءا): لکن لا یحسب من قضاء رمضان السنة التی هو فیها فتجب علیه الکفارة إذا أخر قضائه .</ref>، وکذا إذا کان علیه نذران <ref>(وکذا إذا کان علیه نذران): مع اتحاد متعلقیهما حتی بلحاظ العناوین القصدیة وإلا فلا یکفی إلا مع قصدها الملازم مع التعیین.</ref> کل واحد یوم أو أزید، وکذا إذا کان علیه کفارتان غیر مختلفتین فی الآثار.		[https://mesb.ir/o2-2367 <nowiki>[ ۲۳۶۷ ]</nowiki>] مسألة ۸: لو کان علیه قضاء رمضان السنة التی هو فیها وقضاء رمضان السنة الماضیة لا یجب علیه تعیین أنه من أی منهما، بل یکفیه نیة الصوم قضاءاً <ref>(بل یکفیه نیة الصوم قضاءا): لکن لا یحسب من قضاء رمضان السنة التی هو فیها فتجب علیه الکفارة إذا أخر قضائه .</ref>، وکذا إذا کان علیه نذران <ref>(وکذا إذا کان علیه نذران): مع اتحاد متعلقیهما حتی بلحاظ العناوین القصدیة وإلا فلا یکفی إلا مع قصدها الملازم مع التعیین.</ref> کل واحد یوم أو أزید، وکذا إذا کان علیه کفارتان غیر مختلفتین فی الآثار.

Mahdipoor در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۱۰

2026-04-26T13:10:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	طبق نظر آیت الله سیستانی:		طبق نظر آیت الله سیستانی:

	روزه ماه رمضان به تعیین نیازی ندارد؛ ~~لذا~~ اگر ندانسته یا از روی فراموشی روزۀ دیگری را قصد ~~کرد،~~ روزۀ ماه رمضان حساب ~~می‌شود~~.		روزه ماه رمضان به تعیین نیازی ندارد؛ بنابراین اگر کسی ندانسته یا از روی فراموشی روزۀ دیگری را قصد کند، روزۀ ماه رمضان حساب می‌شود؛ اما اگر عمداً قصد روزه دیگری کند، روزه‌اش باطل است.

	اما اگر مکلف در غیر ماه رمضان بخواهد روزه بگیرد، باید معین کند که مثلاً روزۀ [[~~قضای روزه\|~~قضای ماه رمضان]] می‌گیرد یا [[~~روزه کفاره\|~~روزۀ کفاره]] یا [[روزه مستحب\|روزه مستحبی]].		اما اگر مکلف در غیر ماه رمضان بخواهد روزه بگیرد، باید معین کند که مثلاً روزۀ [[قضای ماه رمضان]] می‌گیرد یا [[روزۀ کفاره]] یا [[روزه مستحب\|روزه مستحبی]].

	'''~~نکته~~''': در روزه نذر و قسم و عهد معیّن نیازی به تعیین نیست و همینکه آن ~~روز،~~ روزه باشد کافی است.		'''نکته۱''': در روزه نذر و قسم و عهد معیّن نیازی به تعیین نیست و همینکه آن روز را روزه باشد کافی است.

			'''نکته۲''': حکم روزه نذر معین نیز مانند روزه ماه رمضان است.
	----'''همسو''': [[نیت روزه]] •		----'''همسو''': [[نیت روزه]] •
	----		----

Thaniashar در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۲۲

2026-04-20T16:22:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۲۲
خط ۶:		خط ۶:

	'''نکته''': در روزه نذر و قسم و عهد معیّن نیازی به تعیین نیست و همینکه آن روز، روزه باشد کافی است.		'''نکته''': در روزه نذر و قسم و عهد معیّن نیازی به تعیین نیست و همینکه آن روز، روزه باشد کافی است.
	----'''همسو''': [[~~نیت روزه]] • [[اشتباه در~~ نیت روزه]] •		----'''همسو''': [[نیت روزه]] •
	----		----

خط ۳۷:		خط ۳۷:

	یجب فی الصوم القصد إلیه مع القربة والإخلاص کسائر العبادات <ref>(کسائر العبادات): بمعنی أن یکون ترکه للمفطرات مع العزم ـ بتفصیل سیأتی ـ مضافا إلی الله تعالی بإضافة تذللیة.</ref>، ولا یجب الإخطار بل یکفی الداعی، ویعتبر فیماعدا شهر رمضان حتی الواجب المعین أیضاً القصد إلی نوعه <ref>(القصد إلی نوعه): الظاهر عدم اعتباره إلا فیما أخذ فی المتعلق خصوصیة قصدیة کالهوهویة مع الفائت فی القضاء والمقابلة مع الذنب فی الکفارة، وأما فیما عدا ذلک کالنذر وشبهه فلا حاجة إلی قصد النوع ومنه یظهر الحال فی الصوم المندوب.</ref>من الکفارة أو القضاء أو النذر مطلقا کان أو مقیدا بزمان معین، من غیر فرق بین الصوم الواجب والمندوب، ففی المندوب أیضاً یعتبر تعیین نوعه من کونه صوم أیام البیض مثلا أو غیرها من الأیام المخصوصة، فلا یجزئ القصد إلی الصوم مع القربة من دون تعیین النوع، من غیر فرق بین ما إذا کان ما فی ذمته متحدا أو متعددا، ففی صورة الاتحاد أیضاً یعتبر تعیین النوع، ویکفی التعیین الإجمالی کأن یکون ما فی ذمته واحدا فیقصد ما فی ذمته وإن لم یعلم أنه من أی نوع وإن کان یمکنه الاستعلام أیضاً، بل فیما إذا کان ما فی ذمته متعددا أیضاً یکفی التعیین الإجمالی کأن ینوی ما اشتغلت ذمته به أولا أو ثانیا أو نحو ذلک، وأما فی شهر رمضان <ref>(وأما فی شهر رمضان): محل الکلام من یصح منه صوم رمضان، وأما غیره کالمسافر فسیجیء حکمه فی المسألة السادسة.</ref> فیکفی قصد الصوم وإن لم ینو کونه من رمضان، بل لو نوی فیه غیره جاهلا أو ناسیا له أجزأ عنه، نعم إذا کان عالما به وقصد غیره لم یجزئه <ref>(لم یجزئه): إذا أوجب ذلک الإخلال بقصد القربة وإلا فالحکم مبنی علی الاحتیاط.</ref> کما لا یجزئ لما قصده أیضاً، بل إذا قصد غیره عالما به مع تخیل صحة الغیر فیه ثم علم بعدم الصحة وجدد نیته قبل الزوال لم یجزئه أیضاً <ref>(لم یجزئه أیضا): علی الأحوط والأقرب الإجزاء.</ref>، بل الأحوط عدم الإجزاء إذا کان جاهلا بعدم صحة غیره فیه، وإن لم یقصد الغیر أیضاً بل قصد الصوم فی الغد<ref>(قصد الصوم فی الغد): الأقوی فیه الإجزاء.</ref> مثلا فیعتبر فی مثله تعیین کونه من رمضان، کما أن الأحوط فی المتوخی -أی المحبوس الذی اشتبه علیه شهر رمضان وعمل بالظن <ref>(وعمل بالظن): وکذا مع التوخی بغیره کما سیأتی.</ref> أیضاً ذلک أی اعتبار قصد کونه من رمضان، بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة<ref>(بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة): بل الأقوی أن کونه من رمضان مع وقوعه فیه لا یتوقف علی قصده نعم وقوعه قضاء عن رمضان إذا کان بعده یتوقف علی ذلک.</ref>.		یجب فی الصوم القصد إلیه مع القربة والإخلاص کسائر العبادات <ref>(کسائر العبادات): بمعنی أن یکون ترکه للمفطرات مع العزم ـ بتفصیل سیأتی ـ مضافا إلی الله تعالی بإضافة تذللیة.</ref>، ولا یجب الإخطار بل یکفی الداعی، ویعتبر فیماعدا شهر رمضان حتی الواجب المعین أیضاً القصد إلی نوعه <ref>(القصد إلی نوعه): الظاهر عدم اعتباره إلا فیما أخذ فی المتعلق خصوصیة قصدیة کالهوهویة مع الفائت فی القضاء والمقابلة مع الذنب فی الکفارة، وأما فیما عدا ذلک کالنذر وشبهه فلا حاجة إلی قصد النوع ومنه یظهر الحال فی الصوم المندوب.</ref>من الکفارة أو القضاء أو النذر مطلقا کان أو مقیدا بزمان معین، من غیر فرق بین الصوم الواجب والمندوب، ففی المندوب أیضاً یعتبر تعیین نوعه من کونه صوم أیام البیض مثلا أو غیرها من الأیام المخصوصة، فلا یجزئ القصد إلی الصوم مع القربة من دون تعیین النوع، من غیر فرق بین ما إذا کان ما فی ذمته متحدا أو متعددا، ففی صورة الاتحاد أیضاً یعتبر تعیین النوع، ویکفی التعیین الإجمالی کأن یکون ما فی ذمته واحدا فیقصد ما فی ذمته وإن لم یعلم أنه من أی نوع وإن کان یمکنه الاستعلام أیضاً، بل فیما إذا کان ما فی ذمته متعددا أیضاً یکفی التعیین الإجمالی کأن ینوی ما اشتغلت ذمته به أولا أو ثانیا أو نحو ذلک، وأما فی شهر رمضان <ref>(وأما فی شهر رمضان): محل الکلام من یصح منه صوم رمضان، وأما غیره کالمسافر فسیجیء حکمه فی المسألة السادسة.</ref> فیکفی قصد الصوم وإن لم ینو کونه من رمضان، بل لو نوی فیه غیره جاهلا أو ناسیا له أجزأ عنه، نعم إذا کان عالما به وقصد غیره لم یجزئه <ref>(لم یجزئه): إذا أوجب ذلک الإخلال بقصد القربة وإلا فالحکم مبنی علی الاحتیاط.</ref> کما لا یجزئ لما قصده أیضاً، بل إذا قصد غیره عالما به مع تخیل صحة الغیر فیه ثم علم بعدم الصحة وجدد نیته قبل الزوال لم یجزئه أیضاً <ref>(لم یجزئه أیضا): علی الأحوط والأقرب الإجزاء.</ref>، بل الأحوط عدم الإجزاء إذا کان جاهلا بعدم صحة غیره فیه، وإن لم یقصد الغیر أیضاً بل قصد الصوم فی الغد<ref>(قصد الصوم فی الغد): الأقوی فیه الإجزاء.</ref> مثلا فیعتبر فی مثله تعیین کونه من رمضان، کما أن الأحوط فی المتوخی -أی المحبوس الذی اشتبه علیه شهر رمضان وعمل بالظن <ref>(وعمل بالظن): وکذا مع التوخی بغیره کما سیأتی.</ref> أیضاً ذلک أی اعتبار قصد کونه من رمضان، بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة<ref>(بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة): بل الأقوی أن کونه من رمضان مع وقوعه فیه لا یتوقف علی قصده نعم وقوعه قضاء عن رمضان إذا کان بعده یتوقف علی ذلک.</ref>.

	.... وأما فی شهر رمضان <ref>(وأما فی شهر رمضان): محل الکلام من یصح منه صوم رمضان، وأما غیره کالمسافر فسیجیء حکمه فی المسألة السادسة.</ref> فیکفی قصد الصوم وإن لم ینو کونه من رمضان، بل لو نوی فیه غیره جاهلا أو ناسیا له أجزأ عنه، نعم إذا کان عالما به وقصد غیره لم یجزئه <ref>(لم یجزئه): إذا أوجب ذلک الإخلال بقصد القربة وإلا فالحکم مبنی علی الاحتیاط.</ref> کما لا یجزئ لما قصده أیضاً، بل إذا قصد غیره عالما به مع تخیل صحة الغیر فیه ثم علم بعدم الصحة وجدد نیته قبل الزوال لم یجزئه أیضاً <ref>(لم یجزئه أیضا): علی الأحوط والأقرب الإجزاء.</ref>، بل الأحوط عدم الإجزاء إذا کان جاهلا بعدم صحة غیره فیه، وإن لم یقصد الغیر أیضاً بل قصد الصوم فی الغد <ref>(قصد الصوم فی الغد): الأقوی فیه الإجزاء.</ref> مثلا فیعتبر فی مثله تعیین کونه من رمضان، کما أن الأحوط فی المتوخی -أی المحبوس الذی اشتبه علیه شهر رمضان وعمل بالظن <ref>(وعمل بالظن): وکذا مع التوخی بغیره کما سیأتی.</ref> أیضاً ذلک أی اعتبار قصد کونه من رمضان، بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة <ref>(بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة): بل الأقوی أن کونه من رمضان مع وقوعه فیه لا یتوقف علی قصده نعم وقوعه قضاء عن رمضان إذا کان بعده یتوقف علی ذلک.</ref>.

	[https://mesb.ir/o2-2361 <nowiki>[ ۲۳۶۱ ] مسألة ۲</nowiki>]: إذا قصد صوم الیوم الأول من شهر رمضان فبان أنه الیوم الثانی مثلا أو العکس صح، وکذا لو قصد الیوم الأول من صوم الکفارة أو غیرها فبان الثانی مثلا أو العکس، وکذا إذا قصد قضاء رمضان السنة الحالیة فبان أنه قضاء رمضان السنة السابقة وبالعکس.		[https://mesb.ir/o2-2361 <nowiki>[ ۲۳۶۱ ] مسألة ۲</nowiki>]: إذا قصد صوم الیوم الأول من شهر رمضان فبان أنه الیوم الثانی مثلا أو العکس صح، وکذا لو قصد الیوم الأول من صوم الکفارة أو غیرها فبان الثانی مثلا أو العکس، وکذا إذا قصد قضاء رمضان السنة الحالیة فبان أنه قضاء رمضان السنة السابقة وبالعکس.
خط ۴۵:		خط ۴۳:

	[https://mesb.ir/o2-2360 <nowiki>[ ۲۳۶۶ ] مسألة ۷</nowiki>]: إذا نذر صوم یوم بعینه لا تجزئه <ref>(لا تجزئه): بل تجزیه مطلقا إذا کان المنذور غیر مقید بعنوان قصدی وکذا إذا کان مقیدا به وقصده کما إذا کان المنذور هو الصوم قضاء أو کفارة أو شکرا أو زجرا فإنه مع حصول القید تجزی ولو لم یقصد الوفاء بالنذر، وأما إذا لم یقصده فالأظهر صحة ذلک الغیر مطلقا وإن لم یتحقق به الوفاء بنذره.</ref> نیة الصوم بدون تعیین أنه للنذر ولو إجمالا کما مر، ولو نوی غیره فإن کان مع الغفلة عن النذر صح، وإن کان مع العلم والعمد ففی صحته إشکال.		[https://mesb.ir/o2-2360 <nowiki>[ ۲۳۶۶ ] مسألة ۷</nowiki>]: إذا نذر صوم یوم بعینه لا تجزئه <ref>(لا تجزئه): بل تجزیه مطلقا إذا کان المنذور غیر مقید بعنوان قصدی وکذا إذا کان مقیدا به وقصده کما إذا کان المنذور هو الصوم قضاء أو کفارة أو شکرا أو زجرا فإنه مع حصول القید تجزی ولو لم یقصد الوفاء بالنذر، وأما إذا لم یقصده فالأظهر صحة ذلک الغیر مطلقا وإن لم یتحقق به الوفاء بنذره.</ref> نیة الصوم بدون تعیین أنه للنذر ولو إجمالا کما مر، ولو نوی غیره فإن کان مع الغفلة عن النذر صح، وإن کان مع العلم والعمد ففی صحته إشکال.


	[https://mesb.ir/o2-2367 <nowiki>[ ۲۳۶۷ ] مسألة ۸</nowiki>]: لو کان علیه قضاء رمضان السنة التی هو فیها وقضاء رمضان السنة الماضیة لا یجب علیه تعیین أنه من أی منهما، بل یکفیه نیة الصوم قضاءاً <ref>(بل یکفیه نیة الصوم قضاءا): لکن لا یحسب من قضاء رمضان السنة التی هو فیها فتجب علیه الکفارة إذا أخر قضائه .</ref>، وکذا إذا کان علیه نذران <ref>(وکذا إذا کان علیه نذران): مع اتحاد متعلقیهما حتی بلحاظ العناوین القصدیة وإلا فلا یکفی إلا مع قصدها الملازم مع التعیین.</ref> کل واحد یوم أو أزید، وکذا إذا کان علیه کفارتان غیر مختلفتین فی الآثار.		[https://mesb.ir/o2-2367 <nowiki>[ ۲۳۶۷ ] مسألة ۸</nowiki>]: لو کان علیه قضاء رمضان السنة التی هو فیها وقضاء رمضان السنة الماضیة لا یجب علیه تعیین أنه من أی منهما، بل یکفیه نیة الصوم قضاءاً <ref>(بل یکفیه نیة الصوم قضاءا): لکن لا یحسب من قضاء رمضان السنة التی هو فیها فتجب علیه الکفارة إذا أخر قضائه .</ref>، وکذا إذا کان علیه نذران <ref>(وکذا إذا کان علیه نذران): مع اتحاد متعلقیهما حتی بلحاظ العناوین القصدیة وإلا فلا یکفی إلا مع قصدها الملازم مع التعیین.</ref> کل واحد یوم أو أزید، وکذا إذا کان علیه کفارتان غیر مختلفتین فی الآثار.

Thaniashar در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۷

2026-04-20T11:57:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۷
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	یجب فی الصوم القصد إلیه مع القربة والإخلاص کسائر العبادات <ref>(کسائر العبادات): بمعنی أن یکون ترکه للمفطرات مع العزم ـ بتفصیل سیأتی ـ مضافا إلی الله تعالی بإضافة تذللیة.</ref>، ولا یجب الإخطار بل یکفی الداعی، ویعتبر فیماعدا شهر رمضان حتی الواجب المعین أیضاً القصد إلی نوعه <ref>(القصد إلی نوعه): الظاهر عدم اعتباره إلا فیما أخذ فی المتعلق خصوصیة قصدیة کالهوهویة مع الفائت فی القضاء والمقابلة مع الذنب فی الکفارة، وأما فیما عدا ذلک کالنذر وشبهه فلا حاجة إلی قصد النوع ومنه یظهر الحال فی الصوم المندوب.</ref>من الکفارة أو القضاء أو النذر مطلقا کان أو مقیدا بزمان معین، من غیر فرق بین الصوم الواجب والمندوب، ففی المندوب أیضاً یعتبر تعیین نوعه من کونه صوم أیام البیض مثلا أو غیرها من الأیام المخصوصة، فلا یجزئ القصد إلی الصوم مع القربة من دون تعیین النوع، من غیر فرق بین ما إذا کان ما فی ذمته متحدا أو متعددا، ففی صورة الاتحاد أیضاً یعتبر تعیین النوع، ویکفی التعیین الإجمالی کأن یکون ما فی ذمته واحدا فیقصد ما فی ذمته وإن لم یعلم أنه من أی نوع وإن کان یمکنه الاستعلام أیضاً، بل فیما إذا کان ما فی ذمته متعددا أیضاً یکفی التعیین الإجمالی کأن ینوی ما اشتغلت ذمته به أولا أو ثانیا أو نحو ذلک، وأما فی شهر رمضان <ref>(وأما فی شهر رمضان): محل الکلام من یصح منه صوم رمضان، وأما غیره کالمسافر فسیجیء حکمه فی المسألة السادسة.</ref> فیکفی قصد الصوم وإن لم ینو کونه من رمضان، بل لو نوی فیه غیره جاهلا أو ناسیا له أجزأ عنه، نعم إذا کان عالما به وقصد غیره لم یجزئه <ref>(لم یجزئه): إذا أوجب ذلک الإخلال بقصد القربة وإلا فالحکم مبنی علی الاحتیاط.</ref> کما لا یجزئ لما قصده أیضاً، بل إذا قصد غیره عالما به مع تخیل صحة الغیر فیه ثم علم بعدم الصحة وجدد نیته قبل الزوال لم یجزئه أیضاً <ref>(لم یجزئه أیضا): علی الأحوط والأقرب الإجزاء.</ref>، بل الأحوط عدم الإجزاء إذا کان جاهلا بعدم صحة غیره فیه، وإن لم یقصد الغیر أیضاً بل قصد الصوم فی الغد<ref>(قصد الصوم فی الغد): الأقوی فیه الإجزاء.</ref> مثلا فیعتبر فی مثله تعیین کونه من رمضان، کما أن الأحوط فی المتوخی -أی المحبوس الذی اشتبه علیه شهر رمضان وعمل بالظن <ref>(وعمل بالظن): وکذا مع التوخی بغیره کما سیأتی.</ref> أیضاً ذلک أی اعتبار قصد کونه من رمضان، بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة<ref>(بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة): بل الأقوی أن کونه من رمضان مع وقوعه فیه لا یتوقف علی قصده نعم وقوعه قضاء عن رمضان إذا کان بعده یتوقف علی ذلک.</ref>.		یجب فی الصوم القصد إلیه مع القربة والإخلاص کسائر العبادات <ref>(کسائر العبادات): بمعنی أن یکون ترکه للمفطرات مع العزم ـ بتفصیل سیأتی ـ مضافا إلی الله تعالی بإضافة تذللیة.</ref>، ولا یجب الإخطار بل یکفی الداعی، ویعتبر فیماعدا شهر رمضان حتی الواجب المعین أیضاً القصد إلی نوعه <ref>(القصد إلی نوعه): الظاهر عدم اعتباره إلا فیما أخذ فی المتعلق خصوصیة قصدیة کالهوهویة مع الفائت فی القضاء والمقابلة مع الذنب فی الکفارة، وأما فیما عدا ذلک کالنذر وشبهه فلا حاجة إلی قصد النوع ومنه یظهر الحال فی الصوم المندوب.</ref>من الکفارة أو القضاء أو النذر مطلقا کان أو مقیدا بزمان معین، من غیر فرق بین الصوم الواجب والمندوب، ففی المندوب أیضاً یعتبر تعیین نوعه من کونه صوم أیام البیض مثلا أو غیرها من الأیام المخصوصة، فلا یجزئ القصد إلی الصوم مع القربة من دون تعیین النوع، من غیر فرق بین ما إذا کان ما فی ذمته متحدا أو متعددا، ففی صورة الاتحاد أیضاً یعتبر تعیین النوع، ویکفی التعیین الإجمالی کأن یکون ما فی ذمته واحدا فیقصد ما فی ذمته وإن لم یعلم أنه من أی نوع وإن کان یمکنه الاستعلام أیضاً، بل فیما إذا کان ما فی ذمته متعددا أیضاً یکفی التعیین الإجمالی کأن ینوی ما اشتغلت ذمته به أولا أو ثانیا أو نحو ذلک، وأما فی شهر رمضان <ref>(وأما فی شهر رمضان): محل الکلام من یصح منه صوم رمضان، وأما غیره کالمسافر فسیجیء حکمه فی المسألة السادسة.</ref> فیکفی قصد الصوم وإن لم ینو کونه من رمضان، بل لو نوی فیه غیره جاهلا أو ناسیا له أجزأ عنه، نعم إذا کان عالما به وقصد غیره لم یجزئه <ref>(لم یجزئه): إذا أوجب ذلک الإخلال بقصد القربة وإلا فالحکم مبنی علی الاحتیاط.</ref> کما لا یجزئ لما قصده أیضاً، بل إذا قصد غیره عالما به مع تخیل صحة الغیر فیه ثم علم بعدم الصحة وجدد نیته قبل الزوال لم یجزئه أیضاً <ref>(لم یجزئه أیضا): علی الأحوط والأقرب الإجزاء.</ref>، بل الأحوط عدم الإجزاء إذا کان جاهلا بعدم صحة غیره فیه، وإن لم یقصد الغیر أیضاً بل قصد الصوم فی الغد<ref>(قصد الصوم فی الغد): الأقوی فیه الإجزاء.</ref> مثلا فیعتبر فی مثله تعیین کونه من رمضان، کما أن الأحوط فی المتوخی -أی المحبوس الذی اشتبه علیه شهر رمضان وعمل بالظن <ref>(وعمل بالظن): وکذا مع التوخی بغیره کما سیأتی.</ref> أیضاً ذلک أی اعتبار قصد کونه من رمضان، بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة<ref>(بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة): بل الأقوی أن کونه من رمضان مع وقوعه فیه لا یتوقف علی قصده نعم وقوعه قضاء عن رمضان إذا کان بعده یتوقف علی ذلک.</ref>.

	~~[https://mesb~~.~~ir/o2-2366~~ <~~nowiki~~>~~[ ۲۳۶۶ ] مسألة ۷~~</~~nowiki~~>]: إذا ~~نذر صوم یوم بعینه لا تجزئه~~ <ref>(~~لا تجزئه~~): بل ~~تجزیه مطلقا~~ إذا ~~کان المنذور غیر مقید بعنوان قصدی وکذا إذا کان مقیدا~~ به ~~وقصده کما إذا کان المنذور هو الصوم قضاء أو کفارة أو شکرا أو زجرا فإنه~~ مع ~~حصول القید تجزی ولو~~ لم ~~یقصد الوفاء بالنذر، وأما~~ إذا ~~لم یقصده فالأظهر~~ صحة ~~ذلک الغیر مطلقا~~ وإن لم ~~یتحقق به الوفاء بنذره~~ .</ref> ~~نیة الصوم بدون~~ تعیین ~~أنه للنذر ولو إجمالا~~ کما ~~مر، ولو نوی غیره فإن کان~~ مع ~~الغفلة~~ عن ~~النذر صح، وإن~~ کان ~~مع العلم والعمد ففی صحته إشکال~~.		.... وأما فی شهر رمضان <ref>(وأما فی شهر رمضان): محل الکلام من یصح منه صوم رمضان، وأما غیره کالمسافر فسیجیء حکمه فی المسألة السادسة.</ref> فیکفی قصد الصوم وإن لم ینو کونه من رمضان، بل لو نوی فیه غیره جاهلا أو ناسیا له أجزأ عنه، نعم إذا کان عالما به وقصد غیره لم یجزئه <ref>(لم یجزئه): إذا أوجب ذلک الإخلال بقصد القربة وإلا فالحکم مبنی علی الاحتیاط.</ref> کما لا یجزئ لما قصده أیضاً، بل إذا قصد غیره عالما به مع تخیل صحة الغیر فیه ثم علم بعدم الصحة وجدد نیته قبل الزوال لم یجزئه أیضاً <ref>(لم یجزئه أیضا): علی الأحوط والأقرب الإجزاء.</ref>، بل الأحوط عدم الإجزاء إذا کان جاهلا بعدم صحة غیره فیه، وإن لم یقصد الغیر أیضاً بل قصد الصوم فی الغد <ref>(قصد الصوم فی الغد): الأقوی فیه الإجزاء.</ref> مثلا فیعتبر فی مثله تعیین کونه من رمضان، کما أن الأحوط فی المتوخی -أی المحبوس الذی اشتبه علیه شهر رمضان وعمل بالظن <ref>(وعمل بالظن): وکذا مع التوخی بغیره کما سیأتی.</ref> أیضاً ذلک أی اعتبار قصد کونه من رمضان، بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة <ref>(بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة): بل الأقوی أن کونه من رمضان مع وقوعه فیه لا یتوقف علی قصده نعم وقوعه قضاء عن رمضان إذا کان بعده یتوقف علی ذلک.</ref>.

			[https://mesb.ir/o2-2361 <nowiki>[ ۲۳۶۱ ] مسألة ۲</nowiki>]: إذا قصد صوم الیوم الأول من شهر رمضان فبان أنه الیوم الثانی مثلا أو العکس صح، وکذا لو قصد الیوم الأول من صوم الکفارة أو غیرها فبان الثانی مثلا أو العکس، وکذا إذا قصد قضاء رمضان السنة الحالیة فبان أنه قضاء رمضان السنة السابقة وبالعکس.

			[https://mesb.ir/o2-2365 <nowiki>[ ۲۳۶۵ ] مسألة ۶</nowiki>]: لا یصلح شهر رمضان لصوم غیره واجبا کان ذلک الغیر أو ندباً، سواء کان مکلفا بصومه أو لا کالمسافر ونحوه، فلو نوی صوم غیره لم یقع عن ذلک الغیر سواء کان عالما بأنه رمضان أو جاهلا وسواء کان عالما بعدم وقوع غیره فیه أو جاهلاً، ولا یجزئ عن رمضان أیضاً إذا کان مکلفا به مع العلم والعمد <ref>(إذا کان مکلفا به مع العلم والعمد): مر الکلام فیه وفیما بعده فی أوائل هذا الفصل .</ref>، نعم یجزئ عنه مع الجهل أو النسیان کما مر، ولو نوی فی شهر رمضان قضاء رمضان الماضی أیضاً لم یصح قضاء ولم یجزئ عن رمضان أیضاً مع العلم والعمد.

			[https://mesb.ir/o2-2360 <nowiki>[ ۲۳۶۶ ] مسألة ۷</nowiki>]: إذا نذر صوم یوم بعینه لا تجزئه <ref>(لا تجزئه): بل تجزیه مطلقا إذا کان المنذور غیر مقید بعنوان قصدی وکذا إذا کان مقیدا به وقصده کما إذا کان المنذور هو الصوم قضاء أو کفارة أو شکرا أو زجرا فإنه مع حصول القید تجزی ولو لم یقصد الوفاء بالنذر، وأما إذا لم یقصده فالأظهر صحة ذلک الغیر مطلقا وإن لم یتحقق به الوفاء بنذره.</ref> نیة الصوم بدون تعیین أنه للنذر ولو إجمالا کما مر، ولو نوی غیره فإن کان مع الغفلة عن النذر صح، وإن کان مع العلم والعمد ففی صحته إشکال.

Thaniashar در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۳

2025-12-07T11:33:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۶:		خط ۶:

	'''نکته''': در روزه نذر و قسم و عهد معیّن نیازی به تعیین نیست و همینکه آن روز، روزه باشد کافی است.		'''نکته''': در روزه نذر و قسم و عهد معیّن نیازی به تعیین نیست و همینکه آن روز، روزه باشد کافی است.
	----'''همسو''': [[نیت روزه]]		----'''همسو''': [[نیت روزه]] • [[اشتباه در نیت روزه]] •
			----

	== استفتائات ==		== استفتائات ==

Mahdipoor در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۵

2025-09-29T13:55:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۵
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	[[رده:تعیین]]		[[رده:تعیین]]
	[[رده:نیت روزه]]		[[رده:نیت روزه]]

			{{بحث روزه}}

Thaniashar در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۰

2025-03-10T14:20:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۰
خط ۵:		خط ۵:
	اما اگر مکلف در غیر ماه رمضان بخواهد روزه بگیرد، باید معین کند که مثلاً روزۀ [[قضای روزه\|قضای ماه رمضان]] می‌گیرد یا [[روزه کفاره\|روزۀ کفاره]] یا [[روزه مستحب\|روزه مستحبی]].		اما اگر مکلف در غیر ماه رمضان بخواهد روزه بگیرد، باید معین کند که مثلاً روزۀ [[قضای روزه\|قضای ماه رمضان]] می‌گیرد یا [[روزه کفاره\|روزۀ کفاره]] یا [[روزه مستحب\|روزه مستحبی]].

	نکته: در روزه نذر و قسم و عهد معیّن نیازی به تعیین نیست و همینکه آن روز، روزه باشد کافی است.		'''نکته''': در روزه نذر و قسم و عهد معیّن نیازی به تعیین نیست و همینکه آن روز، روزه باشد کافی است.
			----'''همسو''': [[نیت روزه]]

	== استفتائات ==		== استفتائات ==
خط ۳۶:		خط ۳۷:
	یجب فی الصوم القصد إلیه مع القربة والإخلاص کسائر العبادات <ref>(کسائر العبادات): بمعنی أن یکون ترکه للمفطرات مع العزم ـ بتفصیل سیأتی ـ مضافا إلی الله تعالی بإضافة تذللیة.</ref>، ولا یجب الإخطار بل یکفی الداعی، ویعتبر فیماعدا شهر رمضان حتی الواجب المعین أیضاً القصد إلی نوعه <ref>(القصد إلی نوعه): الظاهر عدم اعتباره إلا فیما أخذ فی المتعلق خصوصیة قصدیة کالهوهویة مع الفائت فی القضاء والمقابلة مع الذنب فی الکفارة، وأما فیما عدا ذلک کالنذر وشبهه فلا حاجة إلی قصد النوع ومنه یظهر الحال فی الصوم المندوب.</ref>من الکفارة أو القضاء أو النذر مطلقا کان أو مقیدا بزمان معین، من غیر فرق بین الصوم الواجب والمندوب، ففی المندوب أیضاً یعتبر تعیین نوعه من کونه صوم أیام البیض مثلا أو غیرها من الأیام المخصوصة، فلا یجزئ القصد إلی الصوم مع القربة من دون تعیین النوع، من غیر فرق بین ما إذا کان ما فی ذمته متحدا أو متعددا، ففی صورة الاتحاد أیضاً یعتبر تعیین النوع، ویکفی التعیین الإجمالی کأن یکون ما فی ذمته واحدا فیقصد ما فی ذمته وإن لم یعلم أنه من أی نوع وإن کان یمکنه الاستعلام أیضاً، بل فیما إذا کان ما فی ذمته متعددا أیضاً یکفی التعیین الإجمالی کأن ینوی ما اشتغلت ذمته به أولا أو ثانیا أو نحو ذلک، وأما فی شهر رمضان <ref>(وأما فی شهر رمضان): محل الکلام من یصح منه صوم رمضان، وأما غیره کالمسافر فسیجیء حکمه فی المسألة السادسة.</ref> فیکفی قصد الصوم وإن لم ینو کونه من رمضان، بل لو نوی فیه غیره جاهلا أو ناسیا له أجزأ عنه، نعم إذا کان عالما به وقصد غیره لم یجزئه <ref>(لم یجزئه): إذا أوجب ذلک الإخلال بقصد القربة وإلا فالحکم مبنی علی الاحتیاط.</ref> کما لا یجزئ لما قصده أیضاً، بل إذا قصد غیره عالما به مع تخیل صحة الغیر فیه ثم علم بعدم الصحة وجدد نیته قبل الزوال لم یجزئه أیضاً <ref>(لم یجزئه أیضا): علی الأحوط والأقرب الإجزاء.</ref>، بل الأحوط عدم الإجزاء إذا کان جاهلا بعدم صحة غیره فیه، وإن لم یقصد الغیر أیضاً بل قصد الصوم فی الغد<ref>(قصد الصوم فی الغد): الأقوی فیه الإجزاء.</ref> مثلا فیعتبر فی مثله تعیین کونه من رمضان، کما أن الأحوط فی المتوخی -أی المحبوس الذی اشتبه علیه شهر رمضان وعمل بالظن <ref>(وعمل بالظن): وکذا مع التوخی بغیره کما سیأتی.</ref> أیضاً ذلک أی اعتبار قصد کونه من رمضان، بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة<ref>(بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة): بل الأقوی أن کونه من رمضان مع وقوعه فیه لا یتوقف علی قصده نعم وقوعه قضاء عن رمضان إذا کان بعده یتوقف علی ذلک.</ref>.		یجب فی الصوم القصد إلیه مع القربة والإخلاص کسائر العبادات <ref>(کسائر العبادات): بمعنی أن یکون ترکه للمفطرات مع العزم ـ بتفصیل سیأتی ـ مضافا إلی الله تعالی بإضافة تذللیة.</ref>، ولا یجب الإخطار بل یکفی الداعی، ویعتبر فیماعدا شهر رمضان حتی الواجب المعین أیضاً القصد إلی نوعه <ref>(القصد إلی نوعه): الظاهر عدم اعتباره إلا فیما أخذ فی المتعلق خصوصیة قصدیة کالهوهویة مع الفائت فی القضاء والمقابلة مع الذنب فی الکفارة، وأما فیما عدا ذلک کالنذر وشبهه فلا حاجة إلی قصد النوع ومنه یظهر الحال فی الصوم المندوب.</ref>من الکفارة أو القضاء أو النذر مطلقا کان أو مقیدا بزمان معین، من غیر فرق بین الصوم الواجب والمندوب، ففی المندوب أیضاً یعتبر تعیین نوعه من کونه صوم أیام البیض مثلا أو غیرها من الأیام المخصوصة، فلا یجزئ القصد إلی الصوم مع القربة من دون تعیین النوع، من غیر فرق بین ما إذا کان ما فی ذمته متحدا أو متعددا، ففی صورة الاتحاد أیضاً یعتبر تعیین النوع، ویکفی التعیین الإجمالی کأن یکون ما فی ذمته واحدا فیقصد ما فی ذمته وإن لم یعلم أنه من أی نوع وإن کان یمکنه الاستعلام أیضاً، بل فیما إذا کان ما فی ذمته متعددا أیضاً یکفی التعیین الإجمالی کأن ینوی ما اشتغلت ذمته به أولا أو ثانیا أو نحو ذلک، وأما فی شهر رمضان <ref>(وأما فی شهر رمضان): محل الکلام من یصح منه صوم رمضان، وأما غیره کالمسافر فسیجیء حکمه فی المسألة السادسة.</ref> فیکفی قصد الصوم وإن لم ینو کونه من رمضان، بل لو نوی فیه غیره جاهلا أو ناسیا له أجزأ عنه، نعم إذا کان عالما به وقصد غیره لم یجزئه <ref>(لم یجزئه): إذا أوجب ذلک الإخلال بقصد القربة وإلا فالحکم مبنی علی الاحتیاط.</ref> کما لا یجزئ لما قصده أیضاً، بل إذا قصد غیره عالما به مع تخیل صحة الغیر فیه ثم علم بعدم الصحة وجدد نیته قبل الزوال لم یجزئه أیضاً <ref>(لم یجزئه أیضا): علی الأحوط والأقرب الإجزاء.</ref>، بل الأحوط عدم الإجزاء إذا کان جاهلا بعدم صحة غیره فیه، وإن لم یقصد الغیر أیضاً بل قصد الصوم فی الغد<ref>(قصد الصوم فی الغد): الأقوی فیه الإجزاء.</ref> مثلا فیعتبر فی مثله تعیین کونه من رمضان، کما أن الأحوط فی المتوخی -أی المحبوس الذی اشتبه علیه شهر رمضان وعمل بالظن <ref>(وعمل بالظن): وکذا مع التوخی بغیره کما سیأتی.</ref> أیضاً ذلک أی اعتبار قصد کونه من رمضان، بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة<ref>(بل وجوب ذلک لا یخلو عن قوة): بل الأقوی أن کونه من رمضان مع وقوعه فیه لا یتوقف علی قصده نعم وقوعه قضاء عن رمضان إذا کان بعده یتوقف علی ذلک.</ref>.

			[https://mesb.ir/o2-2366 <nowiki>[ ۲۳۶۶ ] مسألة ۷</nowiki>]: إذا نذر صوم یوم بعینه لا تجزئه <ref>(لا تجزئه): بل تجزیه مطلقا إذا کان المنذور غیر مقید بعنوان قصدی وکذا إذا کان مقیدا به وقصده کما إذا کان المنذور هو الصوم قضاء أو کفارة أو شکرا أو زجرا فإنه مع حصول القید تجزی ولو لم یقصد الوفاء بالنذر، وأما إذا لم یقصده فالأظهر صحة ذلک الغیر مطلقا وإن لم یتحقق به الوفاء بنذره .</ref> نیة الصوم بدون تعیین أنه للنذر ولو إجمالا کما مر، ولو نوی غیره فإن کان مع الغفلة عن النذر صح، وإن کان مع العلم والعمد ففی صحته إشکال.







	[https://mesb.ir/o2-2366 <nowiki>[ ۲۳۶۶ ] مسألة ۷</nowiki>]: إذا نذر صوم یوم بعینه لا تجزئه <ref>(لا تجزئه): بل تجزیه مطلقا إذا کان المنذور غیر مقید بعنوان قصدی وکذا إذا کان مقیدا به وقصده کما إذا کان المنذور هو الصوم قضاء أو کفارة أو شکرا أو زجرا فإنه مع حصول القید تجزی ولو لم یقصد الوفاء بالنذر، وأما إذا لم یقصده فالأظهر صحة ذلک الغیر مطلقا وإن لم یتحقق به الوفاء بنذره .</ref> نیة الصوم بدون تعیین أنه للنذر ولو إجمالا کما مر، ولو نوی غیره فإن کان مع الغفلة عن النذر صح، وإن کان مع العلم والعمد ففی صحته إشکال.

Mahdipoor در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۷

2025-01-13T14:17:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۷
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	[https://mesb.ir/t-1534 مسئله ۱۵۳۴]. اگر بخواهد روزه قضا یا کفاره بگیرد باید آن را معین نماید، مثلاً نیت کند که روزه قضا یا روزه کفاره می‏گیرم، ولی در ماه رمضان لازم نیست نیت کند که روزه ماه رمضان می‏گیرم، بلکه اگر نداند ماه رمضان است، یا فراموش نماید و روزه دیگری را نیت کند، روزه ماه رمضان حساب می‌شود. و در روزه نذر و مانند آن، قصد نذر لازم نیست.		[https://mesb.ir/t-1534 مسئله ۱۵۳۴]. اگر بخواهد روزه قضا یا کفاره بگیرد باید آن را معین نماید، مثلاً نیت کند که روزه قضا یا روزه کفاره می‏گیرم، ولی در ماه رمضان لازم نیست نیت کند که روزه ماه رمضان می‏گیرم، بلکه اگر نداند ماه رمضان است، یا فراموش نماید و روزه دیگری را نیت کند، روزه ماه رمضان حساب می‌شود. و در روزه نذر و مانند آن، قصد نذر لازم نیست.

	[https://mesb.ir/t-1668 ~~مسأله~~ ۱۶۶۸]. اگر قضای روزه چند ماه رمضان بر او واجب باشد و در نیت معین نکند روزه‌ای را که می‏گیرد قضای کدام ماه رمضان است، قضای آخرین سال حساب نمی‏شود که کفاره تأخیر از او ساقط شود.		[https://mesb.ir/t-1668 مسئله ۱۶۶۸]. اگر قضای روزه چند ماه رمضان بر او واجب باشد و در نیت معین نکند روزه‌ای را که می‏گیرد قضای کدام ماه رمضان است، قضای آخرین سال حساب نمی‏شود که کفاره تأخیر از او ساقط شود.

	=== رساله جامع ===		=== رساله جامع ===

Mahdipoor در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۷

2025-01-13T13:27:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	=== توضیح المسائل ===		=== توضیح المسائل ===
	[https://mesb.ir/t-1534 ~~مسأله~~ ۱۵۳۴]. اگر بخواهد روزه قضا یا کفاره بگیرد باید آن را معین نماید، مثلاً نیت کند که روزه قضا یا روزه کفاره می‏گیرم، ولی در ماه رمضان لازم نیست نیت کند که روزه ماه رمضان می‏گیرم، بلکه اگر نداند ماه رمضان است، یا فراموش نماید و روزه دیگری را نیت کند، روزه ماه رمضان حساب می‌شود. و در روزه نذر و مانند آن، قصد نذر لازم نیست.		[https://mesb.ir/t-1534 مسئله ۱۵۳۴]. اگر بخواهد روزه قضا یا کفاره بگیرد باید آن را معین نماید، مثلاً نیت کند که روزه قضا یا روزه کفاره می‏گیرم، ولی در ماه رمضان لازم نیست نیت کند که روزه ماه رمضان می‏گیرم، بلکه اگر نداند ماه رمضان است، یا فراموش نماید و روزه دیگری را نیت کند، روزه ماه رمضان حساب می‌شود. و در روزه نذر و مانند آن، قصد نذر لازم نیست.

	[https://mesb.ir/t-1668 مسأله ۱۶۶۸]. اگر قضای روزه چند ماه رمضان بر او واجب باشد و در نیت معین نکند روزه‌ای را که می‏گیرد قضای کدام ماه رمضان است، قضای آخرین سال حساب نمی‏شود که کفاره تأخیر از او ساقط شود.		[https://mesb.ir/t-1668 مسأله ۱۶۶۸]. اگر قضای روزه چند ماه رمضان بر او واجب باشد و در نیت معین نکند روزه‌ای را که می‏گیرد قضای کدام ماه رمضان است، قضای آخرین سال حساب نمی‏شود که کفاره تأخیر از او ساقط شود.

	=== رساله جامع ===		=== رساله جامع ===
	[https://mesb.ir/j2-42 ج۲، ~~مسأله~~ ۴۲]. اگر انسان بخواهد روزۀ قضا یا کفّاره بگیرد، باید آن را معیّن نماید؛ مثلاً نیّت کند که روزۀ قضا یا روزه کفّاره می‌گیرم؛		[https://mesb.ir/j2-42 ج۲، مسئله ۴۲]. اگر انسان بخواهد روزۀ قضا یا کفّاره بگیرد، باید آن را معیّن نماید؛ مثلاً نیّت کند که روزۀ قضا یا روزه کفّاره می‌گیرم؛

	ولی در ماه رمضان، لازم نیست نیّت کند که روزۀ ماه رمضان می‌گیرم، بلکه اگر نداند ماه رمضان است یا فراموش نماید و روزۀ دیگری را نیّت کند، روزۀ ماه رمضان حساب می‌شود و در روزۀ نذر و مانند آن، قصد وفا به نذر لازم نیست.		ولی در ماه رمضان، لازم نیست نیّت کند که روزۀ ماه رمضان می‌گیرم، بلکه اگر نداند ماه رمضان است یا فراموش نماید و روزۀ دیگری را نیّت کند، روزۀ ماه رمضان حساب می‌شود و در روزۀ نذر و مانند آن، قصد وفا به نذر لازم نیست.
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	=== عروه الوثقی ===		=== عروه الوثقی ===
	~~ج۲،~~ قبل از [https://mesb.ir/o2-2360 مساله ۲۳۶۰]		قبل از [https://mesb.ir/o2-2360 مساله ۲۳۶۰]

	فصل فی النیة		فصل فی النیة

Mahdipoor در ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۴

2025-01-06T14:14:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۴
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	=== عروه الوثقی ===		=== عروه الوثقی ===
	ج۲، قبل از [https://mesb.ir/o2-2360 مساله ~~2360~~]		ج۲، قبل از [https://mesb.ir/o2-2360 مساله ۲۳۶۰]

	فصل فی النیة		فصل فی النیة