نظر پزشک برای روزه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdipoor در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۶

2026-04-26T10:56:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	طبق نظر آیت الله سیستانی:		طبق نظر آیت الله سیستانی:

	معیار در [[ضررداشتن روزه]] تشخیص خود فرد است، نه گفتۀ پزشک و ~~دکتر.~~		معیار در [[ضررداشتن روزه]] تشخیص خود فرد است، نه گفتۀ پزشک و دکتر، بنابراین:

	~~لذا اگر فرد~~ بترسد که روزه‌گرفتن باعث ضرر قابل توجهی برایش شود، روزه بر او واجب ~~نیست؛ گرچه~~ دکتر بگوید روزه برایت ضرر ندارد.		· اگر مکلف بترسد که روزه‌گرفتن باعث ضرر قابل توجهی برایش شود، روزه بر او واجب نیست، حتی اگر دکتر بگوید روزه برایت ضرر ندارد.

	~~و همین‌طور~~ اگر ~~مکلف~~ بداند روزه برایش ضرر قابل توجهی ندارد، روزه‌گرفتن بر او واجب است، ~~گرچه~~ دکتر بگوید روزه برایت ضرر دارد.		· برعکس اگر بداند روزه برایش ضرر قابل توجهی ندارد، روزه‌گرفتن بر او واجب است، حتی اگر دکتر بگوید روزه برایت ضرر دارد.

	== استفتائات ==		== استفتائات ==

Mahdipoor در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۱

2025-10-01T13:31:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	[[رده:بحث روزه]]		[[رده:بحث روزه]]
	[[رده:ضرر]]		[[رده:ضرر]]

			{{بحث روزه}}

Mahdipoor در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۰

2025-02-15T11:00:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	=== توضیح المسائل ===		=== توضیح المسائل ===
	~~مسأله~~ ۱۷۱۱. کسی که می‏داند روزه برای او ضرر قابل‌توجهی ندارد، اگرچه دکتر بگوید ضرر دارد، باید روزه بگیرد، و کسی که یقین یا گمان دارد که روزه برایش ضرر قابل‌توجهی دارد، اگرچه دکتر بگوید ضرر ندارد، واجب نیست روزه بگیرد.		[https://mesb.ir/t-1711 مسئله ۱۷۱۱]. کسی که می‏داند روزه برای او ضرر قابل‌توجهی ندارد، اگرچه دکتر بگوید ضرر دارد، باید روزه بگیرد، و کسی که یقین یا گمان دارد که روزه برایش ضرر قابل‌توجهی دارد، اگرچه دکتر بگوید ضرر ندارد، واجب نیست روزه بگیرد.

	=== رساله جامع ===		=== رساله جامع ===
	~~مسأله~~ ۱۱. کسی که می‌داند یا اطمینان دارد روزه برای او ضرر قابل توجّهی ندارد، هرچند پزشک بگوید ضرر دارد، باید روزه بگیرد و کسی که یقین یا اطمینان یا گمان دارد که روزه برایش ضرر قابل توجّهی دارد (ضرری که معمولاً تحمّل نمی‌شود) یا احتمال عقلایی ضرر مذکور را می‌دهد طوری که چنین احتمالی موجب ترس ضرر برایش شود،~~[۴]~~ هرچند پزشک بگوید ضرر ندارد، واجب نیست روزه بگیرد و جایز است افطار نماید؛		[https://mesb.ir/j2-11 ج۲، مسئله ۱۱]. کسی که می‌داند یا اطمینان دارد روزه برای او ضرر قابل توجّهی ندارد، هرچند پزشک بگوید ضرر دارد، باید روزه بگیرد و کسی که یقین یا اطمینان یا گمان دارد که روزه برایش ضرر قابل توجّهی دارد (ضرری که معمولاً تحمّل نمی‌شود) یا احتمال عقلایی ضرر مذکور را می‌دهد طوری که چنین احتمالی موجب ترس ضرر برایش شود،<ref>به عبارتی، احتمال معقول ضرر را بدهد، طوری که منشأ خوف برایش شود.</ref> هرچند پزشک بگوید ضرر ندارد، واجب نیست روزه بگیرد و جایز است افطار نماید؛

	بلکه اگر ضرر مورد احتمال یا مورد اطمینان در حدّ حرام باشد، واجب است روزه نگرفته و افطار نماید و در غیر صورت ضرر حرام، فرد می‌تواند رجاءً روزه بگیرد و چنانچه بعد معلوم شود که روزه برای او ضرر قابل توجّه نداشته، روزه‌اش صحیح است.		بلکه اگر ضرر مورد احتمال یا مورد اطمینان در حدّ حرام باشد، واجب است روزه نگرفته و افطار نماید و در غیر صورت ضرر حرام، فرد می‌تواند رجاءً روزه بگیرد و چنانچه بعد معلوم شود که روزه برای او ضرر قابل توجّه نداشته، روزه‌اش صحیح است.

	~~۴. به عبارتی، احتمال معقول ضرر را بدهد، طوری که منشأ خوف برایش شود.~~

	=== منهاج الصالحین ===		=== منهاج الصالحین ===
	مسألة ۱۰۳۲: قول الطبیب إذا کان یوجب الظنّ بالضرر أو احتماله الموجب لصدق الخوف جاز لأجله الإفطار، ولا یجوز الإفطار بقوله فی غیر هذه الصورة، وإذا قال الطبیب: لا ضرر فی الصوم، وکان المکلّف خائفاً جاز له الإفطار، بل یجب إذا کان الضرر المتوهّم بحدٍّ محرّم، وإلّا فیجوز له الصوم رجاءً ویجتزئ به لو بان عدم الضرر بعد ذلک.		[https://mesb.ir/m1-1032 ج۱، مسألة ۱۰۳۲]: قول الطبیب إذا کان یوجب الظنّ بالضرر أو احتماله الموجب لصدق الخوف جاز لأجله الإفطار، ولا یجوز الإفطار بقوله فی غیر هذه الصورة، وإذا قال الطبیب: لا ضرر فی الصوم، وکان المکلّف خائفاً جاز له الإفطار، بل یجب إذا کان الضرر المتوهّم بحدٍّ محرّم، وإلّا فیجوز له الصوم رجاءً ویجتزئ به لو بان عدم الضرر بعد ذلک.

	=== عروه الوثقی ===		=== عروه الوثقی ===
	بعد مساله ~~2501~~		بعد [https://mesb.ir/o2-2501 مساله ۲۵۰۱]

	فصل فی شرائط صحة الصوم (~~۱۴۲۶~~)		فصل فی شرائط صحة الصوم <ref>(فی شرائط صحة الصوم) : بالمعنی الجامع بین شرط المتعلق وشرط الأمر وشرط عدم لزوم القضاء عقوبة</ref>

	وهی أمور : ....		وهی أمور: ....

	السادس : عدم المرض أو الرمد الذی یضره الصوم لإیجابه شدته أو طول برئه أو شدة ألمه (~~۱۴۳۳~~) أو نحو ذلک، .... وإذا حکم الطبیب بأن الصوم مضر وعلم المکلف من نفسه عدم الضرر یصح صومه وإذا حکم بعدم ضرره وعلم المکلف أو ظن کونه مضرا وجب علیه ترکه (~~۱۴۳۶~~) ولا یصح منه.		السادس: عدم المرض أو الرمد الذی یضره الصوم لإیجابه شدته أو طول برئه أو شدة ألمه <ref>(أو شدة ألمه) : کل ذلک بالمقدار المعتد به الذی لم تجر العادة بتحمل مثله.</ref> أو نحو ذلک، .... وإذا حکم الطبیب بأن الصوم مضر وعلم المکلف من نفسه عدم الضرر یصح صومه وإذا حکم بعدم ضرره وعلم المکلف أو ظن کونه مضرا وجب علیه ترکه <ref>(وجب علیه ترکه) : إذا کان الضرر المظنون بحد محرم وإلا فیجوز له الصوم رجاء ویصح لو کان مخطئا فی اعتقاده</ref> ولا یصح منه.
	[[رده:بحث روزه]]		[[رده:بحث روزه]]
	[[رده:ضرر]]		[[رده:ضرر]]

Thaniashar: صفحه‌ای تازه حاوی «طبق نظر آیت الله سیستانی: معیار در ضررداشتن روزه تشخیص خود فرد است، نه گفتۀ پزشک و دکتر. لذا اگر فرد بترسد که روزه‌گرفتن باعث ضرر قابل توجهی برایش شود، روزه بر او واجب نیست؛ گرچه دکتر بگوید روزه برایت ضرر ندارد. و همین‌طور اگر مکلف بداند رو...» ایجاد کرد

2024-12-10T05:59:23Z

صفحه‌ای تازه حاوی «طبق نظر آیت الله سیستانی: معیار در ضررداشتن روزه تشخیص خود فرد است، نه گفتۀ پزشک و دکتر. لذا اگر فرد بترسد که روزه‌گرفتن باعث ضرر قابل توجهی برایش شود، روزه بر او واجب نیست؛ گرچه دکتر بگوید روزه برایت ضرر ندارد. و همین‌طور اگر مکلف بداند رو...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

طبق نظر آیت الله سیستانی:

معیار در [[ضررداشتن روزه]] تشخیص خود فرد است، نه گفتۀ پزشک و دکتر.

لذا اگر فرد بترسد که روزه‌گرفتن باعث ضرر قابل توجهی برایش شود، روزه بر او واجب نیست؛ گرچه دکتر بگوید روزه برایت ضرر ندارد.

و همین‌طور اگر مکلف بداند روزه برایش ضرر قابل توجهی ندارد، روزه‌گرفتن بر او واجب است، گرچه دکتر بگوید روزه برایت ضرر دارد.

== استفتائات ==

== منابع فقهی ==

=== توضیح المسائل ===
مسأله ۱۷۱۱. کسی که می‏داند روزه برای او ضرر قابل‌توجهی ندارد، اگرچه دکتر بگوید ضرر دارد، باید روزه بگیرد، و کسی که یقین یا گمان دارد که روزه برایش ضرر قابل‌توجهی دارد، اگرچه دکتر بگوید ضرر ندارد، واجب نیست روزه بگیرد.

=== رساله جامع ===
مسأله ۱۱. کسی که می‌داند یا اطمینان دارد روزه برای او ضرر قابل توجّهی ندارد، هرچند پزشک بگوید ضرر دارد، باید روزه بگیرد و کسی که یقین یا اطمینان یا گمان دارد که روزه برایش ضرر قابل توجّهی دارد (ضرری که معمولاً تحمّل نمی‌شود) یا احتمال عقلایی ضرر مذکور را می‌دهد طوری که چنین احتمالی موجب ترس ضرر برایش شود،[۴] هرچند پزشک بگوید ضرر ندارد، واجب نیست روزه بگیرد و جایز است افطار نماید؛

بلکه اگر ضرر مورد احتمال یا مورد اطمینان در حدّ حرام باشد، واجب است روزه نگرفته و افطار نماید و در غیر صورت ضرر حرام، فرد می‌تواند رجاءً روزه بگیرد و چنانچه بعد معلوم شود که روزه برای او ضرر قابل توجّه نداشته، روزه‌اش صحیح است.

۴. به عبارتی، احتمال معقول ضرر را بدهد، طوری که منشأ خوف برایش شود.

=== منهاج الصالحین ===
مسألة ۱۰۳۲: قول الطبیب إذا کان یوجب الظنّ بالضرر أو احتماله الموجب لصدق الخوف جاز لأجله الإفطار، ولا یجوز الإفطار بقوله فی غیر هذه الصورة، وإذا قال الطبیب: لا ضرر فی الصوم، وکان المکلّف خائفاً جاز له الإفطار، بل یجب إذا کان الضرر المتوهّم بحدٍّ محرّم، وإلّا فیجوز له الصوم رجاءً ویجتزئ به لو بان عدم الضرر بعد ذلک.

=== عروه الوثقی ===
بعد مساله 2501

فصل فی شرائط صحة الصوم (۱۴۲۶)

وهی أمور : ....

السادس : عدم المرض أو الرمد الذی یضره الصوم لإیجابه شدته أو طول برئه أو شدة ألمه (۱۴۳۳) أو نحو ذلک، .... وإذا حکم الطبیب بأن الصوم مضر وعلم المکلف من نفسه عدم الضرر یصح صومه وإذا حکم بعدم ضرره وعلم المکلف أو ظن کونه مضرا وجب علیه ترکه (۱۴۳۶) ولا یصح منه.
[[رده:بحث روزه]]
[[رده:ضرر]]