بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
طبق نظر آیت الله سیستانی: | طبق نظر آیت الله سیستانی: | ||
کسی | اگر کسی عمداً روزۀ خود را باطل کند و سپس (چه قبل از اذان ظهر و چه بعد از آن) به سفر برود، کفارۀ روزه از او ساقط نمیشود. | ||
=== بهوجودآمدن عذر === | === '''بهوجودآمدن عذر''' === | ||
کسی | اگر کسی عمداً روزۀ خود را باطل کند و بعداً عذری مانند حیض، نفاس یا بیماری برایش پیش آید، احتیاط مستحب آن است که کفاره بپردازد. | ||
== استفتائات == | == استفتائات == | ||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
=== عروه الوثقی === | === عروه الوثقی === | ||
[https://mesb.ir/o2-2480 <nowiki>[ ۲۴۸۰ ] | [https://mesb.ir/o2-2480 <nowiki>[ ۲۴۸۰ ]</nowiki>] مسألة ۱۱: إذا أفطر متعمدا ثم سافر بعد الزوال لم تسقط عنه الکفارة بلا إشکال، وکذا إذا سافر قبل الزوال للفرار عنها، بل وکذا لو بدا له السفر لا بقصد الفرار علی الأقوی، وکذا لو سافر فأفطر قبل الوصول إلی حد الترخص، وأما لو أفطر متعمدا ثم عرض له عارض قهری من حیض أو نفاس أو مرض أو جنون أو نحو ذلک من الأعذار ففی السقوط وعدمه وجهان بل قولان أحوطهما الثانی <ref>(أحوطهما الثانی): لا ینبغی ترک هذا الاحتیاط فیما إذا کان العارض القهری بتسبیب منه لا سیما إذا کان بقصد سقوط الکفارة.</ref> وأقواهما الأول. | ||
[[رده:عذر شرعی]] | [[رده:عذر شرعی]] | ||
[[رده:بحث روزه]] | [[رده:بحث روزه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۵ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۵
بهوجودآوردن عذر
طبق نظر آیت الله سیستانی:
اگر کسی عمداً روزۀ خود را باطل کند و سپس (چه قبل از اذان ظهر و چه بعد از آن) به سفر برود، کفارۀ روزه از او ساقط نمیشود.
بهوجودآمدن عذر
اگر کسی عمداً روزۀ خود را باطل کند و بعداً عذری مانند حیض، نفاس یا بیماری برایش پیش آید، احتیاط مستحب آن است که کفاره بپردازد.
استفتائات
منابع فقهی
توضیح المسائل
مسئله ۱۶۴۳. کسی که عمداً روزه خود را باطل کرده، اگر بعد از ظهر مسافرت کند، یا پیش از ظهر برای فرار از کفاره سفر نماید، کفاره از او ساقط نمیشود، بلکه اگر قبل از ظهر مسافرتی برای او پیش آید نیز کفاره بر او واجب است.
مسئله ۱۶۴۴. اگر عمداً روزه خود را باطل کند، و بعد عذری مانند حیض یا نفاس یا مرض برای او پیدا شود، احتیاط مستحب آن است که کفاره را بدهد، مخصوصاً اگر بهوسیلهای مانند دارو حیض یا مرضی را به وجود بیاورد.
رساله جامع
ج۲، مسئله ۱۷۹. کسی که عمداً روزۀ خود را باطل کرده، اگر بعد از اذان ظهر مسافرت کند، یا قبل از ظهر برای فرار از کفّاره سفر نماید، کفّاره از او ساقط نمیشود؛ بلکه اگر قبل از اذان ظهر مسافرتی برای او پیش بیاید نیز، کفّاره بر او واجب است.
ج۲، مسئله ۱۸۰. اگر فردی، عمداً روزۀ خود را باطل کند و بعد عذری مانند حیض یا نفاس یا مرض برای او پیدا شود، احتیاط مستحب آن است که کفّاره بدهد، مخصوصاً اگر به وسیلهای مانند دارو، حیض یا مرضی را به وجود بیاورد.
المسائل المنتخبه
مسألة ۵۱۳: من أفطر فی شهر رمضان متعمّداً ثُمَّ سافر لم یسقط عنه وجوب الکفّارة وإن کان سفره قبل الزوال.
منهاج الصالحین
ج۱، مسألة ۱۰۲۱: إذا أفطر متعمّداً ثُمَّ سافر قبل الزوال لم تسقط عنه الکفّارة، وأمّا إذا أفطر متعمّداً ثُمَّ عرض له عارض قهری من حیض أو نفاس أو مرض أو نحو ذلک من الأعذار لم تجب علیه الکفّارة وإن کان الأحوط استحباباً أداؤها، ولا سیما إذا کان العارض القهری بتسبیب منه خصوصاً إذا کان بقصد سقوط الکفّارة.
عروه الوثقی
[ ۲۴۸۰ ] مسألة ۱۱: إذا أفطر متعمدا ثم سافر بعد الزوال لم تسقط عنه الکفارة بلا إشکال، وکذا إذا سافر قبل الزوال للفرار عنها، بل وکذا لو بدا له السفر لا بقصد الفرار علی الأقوی، وکذا لو سافر فأفطر قبل الوصول إلی حد الترخص، وأما لو أفطر متعمدا ثم عرض له عارض قهری من حیض أو نفاس أو مرض أو جنون أو نحو ذلک من الأعذار ففی السقوط وعدمه وجهان بل قولان أحوطهما الثانی [۱] وأقواهما الأول.
باطلکنندههای روزه | ||
|---|---|---|
 | ||
- ↑ (أحوطهما الثانی): لا ینبغی ترک هذا الاحتیاط فیما إذا کان العارض القهری بتسبیب منه لا سیما إذا کان بقصد سقوط الکفارة.