معتکف نباید در ایام اعتکاف از مسجد خارج شود، اما خارجشدن برای کارهای واجب اشکالی ندارد؛ مانند خارجشدن برای:
· غسلهای واجب (مانند جنابت و استحاضه)
· وضوی نماز واجب، اگر امکان وضو در مسجد نباشد (البته خروج برای وضوی نماز قضایی که وقت آن وسعت دارد بنابر احتیاط جایز نیست)
· ادای بدهی که وقت آن فرا رسیده و طلبکار مطالبه کرده
· شهادتدادن در دادگاه (در موارد لازم)
همسو: مدتزمان خروج از مسجد (در موارد عذر) [لینک به خروج طولانی]
استفتائات
پرسش: اگر امکان آن باشد که با بطری آب وضو بگیریم آیا جایز است به دستشویی مسجد رفته و آنجا وضو بگیریم؟
پاسخ: با امکان وضو در مسجد خروج از مسجد صحیح نیست و اگر امکان آن نباشد تنها برای انجام واجب می تواند خارج شود.
منابع فقهی
توضیح المسائل
مسئله ۱۷۴۳ . خروج از محلّ اعتکاف برای ضروراتی که چارهای از آن نیست، مثل توالت کردن، جایز است و خروج از مسجد برای غسل جنابت جایز بلکه واجب است، همچنین خروج بانوان برای انجام غسل استحاضه جایز است. و زن مستحاضهای که غسل بر او واجب است در صورتی که غسلهای واجب خود را انجام ندهد، مضرّ به صحّت اعتکافش نیست.
مسئله ۱۷۴۴ . خروج از محلّ اعتکاف برای وضوی نماز واجبِ اداء، جایز است هرچند وقت نماز داخل نشده باشد و خارج شدن برای وضوی نماز واجبِ قضاء در صورتی که وقت قضاء وسعت داشته باشد، محلّ اشکال است.
مسئله ۱۷۴۵ . چنانچه شرایط برای وضو گرفتن در خود مسجد فراهم باشد فرد معتکف نمیتواند به خارج از مسجد برای وضو گرفتن برود.
مسئله ۱۷۴۶ . اگر بر اعتکاف کننده غسل واجب شود، در صورتی که آن غسل از غسلهایی است که انجام آن در مسجد، مانع داشته و جایز نباشد مثل غسل جنابت که مستلزم ماندن در مسجد با جنابت است یا موجب نجس شدن مسجد میگردد، باید خارج شود وگرنه اعتکاف او باطل میشود و در صورتی که غسل کردن در مسجد مانعی نداشته باشد مانند غسل مسّ میّت و امکان غسل نیز باشد، بنا بر احتیاط واجب، جایز نیست از مسجد خارج شود.
مسئله ۱۷۵۵ . اگر بر معتکف خروج از محلّ اعتکاف، واجب باشد مثل اداء بدهی و دینی که بر عهده او واجب است و سررسید آن فرا رسیده است و تمکّن از ادای آن را دارد و طلبکار هم آن را مطالبه میکند یا اداء واجب دیگری که انجام آن متوقّف بر خروج است ولی او خلاف وظیفه رفتار نموده و خارج نشود، گناهکار است اما اعتکافش باطل نمیشود.
رساله جامع
ج۲، مسئله ۲۷۸. مواردی که خارج شدن از محلّ اعتکاف برای آن جایز و در بعضی از آنها واجب است، از این قرار میباشد:
۱. ضرورتهایی که چارهای جز انجام آن نیست؛ مثل تخلّی (دستشویی رفتن).
۲. غسل جنابت.[ در مواردی که غسل کردن موجب ماندن جنب در مسجد گردیده یا باعث نجس کردن مسجد شود، كه در اين صورت خروج از مسجد واجب است.]
۳. غسل استحاضه.[ البتّه اگر مستحاضه، غسل واجبش را انجام ندهد، اعتکافش باطل نمیشود.]
۴. وضو برای نماز واجب ادا[خارج شدن برای وضوی نماز واجب قضا، در صورتی که وقت قضا وسعت داشته باشد، محلّ اشکال است.]یا غسل واجب غیر جنابت در صورتی که انجام غسل یا وضو در مسجد مانع داشته[مثلاً باعث نجس شدن مسجد شود.]یا امکان نداشته باشد.[ اگر غسل در مسجد مانعی نداشته و ممکن باشد، بنابر احتیاط واجب نباید از مسجد خارج شود.]
۵ تا ۸. تشییع جنازه، تجهیز میّت، عیادت مریض، نماز جمعه.[ خارج شدن فرد معتكف برای شركت در نماز جماعتی كه خارج از محلّ اعتكاف برگزار میشود، بنابر احتياط واجب جايز نيست، مگر کسی که در مکّۀ مکرّمه (مسجد الحرام) معتکف شده باشد، كه مىتواند برای نماز جماعت یا فرادیٰ از مسجد خارج شده و در هرجا از شهر مکّه که میخواهد نماز بخواند.]
۹. هر آنچه ضرورت عرفی به حساب میآید.[ بنابراین، چنانچه مثلاً شرکت در امتحانات حوزه، دانشگاه یا مدارس، ضرورت عرفی باشد، معتکف میتواند برای آن، با رعایت سایر شرایط خروج، از محلّ اعتکاف خارج شود؛ ولی نباید مدّت خروجش طولانی گردد، به گونهای که صورت اعتکاف از بین برود؛ بهطور مثال اگر یک روز از ایّام اعتکاف، تا حدود دو ساعت، برای امتحان خارج شود، اشکال ندارد.]
در غیر موارد ذکر شده، خارج شدن از مسجد اگر برای کاری باشد که انجام دادن آن بهتر از انجام ندادنش باشد، مثل غسل یا وضوی مستحبّی، محلّ اشکال و احتیاط میباشد.
ج۲، مسئله ۲۸۲. اگر خارج شدن از مسجد بر معتکف واجب باشد، ولی خارج نشود، گناهکار است، امّا اعتکافش باطل نمیشود؛ مانند ادای بدهی که طلبکار شرعاً حقّ مطالبۀ آن را دارد و پرداخت آن متوقّف بر خروج از محلّ اعتکاف باشد. [البتّه اگر معتکف جنب شده باشد و عمداً در محلّ اعتکاف باقی بماند و برای انجام غسل جنابت از مسجد محلّ اعتکاف خارج نشود، اعتکافش باطل میشود.]
منهاج الصالحین
ج۱، مسألة ۱۰۶۸: یشترط فی صحّته مضافاً إلی العقل والإسلام - بتفصیل تقدّم فی الصوم - أُمور: ....
السادس: استدامة اللّبث فی المسجد الذی شرع به فیه، فإذا خرج لغیر الأسباب المسوّغة للخروج بطل، من غیر فرق بین العالم بالحکم والجاهل، بل یحکم بالبطلان فی الخروج نسیاناً أیضاً، بخلاف ما إذا خرج عن اضطرار أو إکراه أو لحاجة لا بُدَّ له منها من بول أو غائط أو غسل جنابة أو استحاضة أو مسّ میت وإن کان السبب باختیاره، ویجوز الخروج لحضور صلاة الجمعة وللجنائز لتشییعها والصلاة علیها وتغسیلها وتکفینها ودفنها ولعیادة المریض.
أمّا سائر الأُمور الراجحة شرعاً فالأحوط وجوباً عدم الخروج لها إلّا إذا کانت حاجة لا بُدَّ منها، کما أنّ الأحوط لزوماً مراعاة أقرب الطرق عند الخروج، ولا تجوز زیادة المکث عن قدر الحاجة، وأمّا التشاغل علی وجه تنمحی به صورة الاعتکاف فهو مبطل وإن کان عن إکراه أو اضطرار، ولا یجوز الجلوس تحت الظلال فی الخارج بل الأحوط لزوماً ترک الجلوس فیه بعد قضاء الحاجة مطلقاً إلّا مع الضرورة.
عروه الوثقی
ق م ۲۵۶۰....
الثامن: استدامة اللبث فی المسجد، فلو خرج عمدا اختیارا لغیر الأسباب المبیحة بطل من غیر فرق بین العالم بالحکم والجاهل به، وأما لو خرج ناسیا [(وأما لو خرج ناسیا): لا یبعد البطلان به.] أو مکرها فلا یبطل، وکذا لو خرج لضرورة عقلا أو شرعا أو عادة کقضاء الحاجة من بول أو غائط أو للاغتسال من الجنابة أو الاستحاضة ونحو ذلک، ولا یجب الاغتسال [(ولا یجب الاغتسال): إذا تمکن من الاغتسال فی المسجد من غیر مکث ـ ولم یستلزم محرما آخر کالتلویث ـ وجب علی الأحوط وإلا لم یجز مطلقا وإن کان زمان الغسل أقل من زمان الخروج، هذا فی غیر المسجدین وأما فیهما فإن لم یکن زمان الغسل أطول من زمان التیمم وکذا من زمان الخروج وجب الغسل فی المسجد ـ ما لم یستلزم محرما ـ وإلا وجب الغسل خارجه، هذا بالإضافة إلی الاغتسال من الجنابة ونحوها وأما الاغتسال للاستحاضة وکذلک الأغسال المندوبة فالأحوط الإتیان بها فی المسجد مع الإمکان.] فی المسجد وإن أمکن من دون تلویث وإن کان أحوط والمدار علی صدق اللبث فلا ینافیه خروج بعض أجزاء بدنه من یده أو رأسه أو نحوهما.
[۲۵۸۹] مسألة ۳۰: یجوز للمعتکف الخروج من المسجد لإقامة الشهادة أو لحضور الجماعة [(لحضور الجماعة): فی صلاة الجمعة نعم یجوز الخروج للمعتکف بمکة والصلاة حیث شاء فیها جماعة أو فرادی.]أو لتشییع الجنازة وإن لم یتعین علیه هذه الأمور، وکذا فی سائر الضرورات العرفیة أو الشرعیة الواجبة أو الراجحة [(أو الراجحة): فیه نظر إلا إذا کانت حاجة لا بد منها.] سواء کانت متعلقة بأمور الدنیا أو الآخرة مما یرجع مصلحته إلی نفسه أو غیره، ولا یجوز الخروج اختیارا بدون أمثال هذه المذکورات.
[۲۵۹۰] مسألة ۳۱: لو أجنب فی المسجد ولم یمکن الاغتسال [(ولم یمکن الاغتسال): تقدم حکم الاغتسال.]فیه وجب علیه الخروج، ولو لم یخرج بطل اعتکافه [(بطل اعتکافه): فیه تفصیل.]لحرمة لبثه فیه.
[۲۵۹۳] مسألة ۳۴: إذا وجب علیه الخروج لأداء دین واجب الأداء علیه أو لإتیان واجب آخر متوقف علی الخروج ولم یخرج أثم، ولکن لا یبطل اعتکافه علی الأقوی.