اگر معتکف در طول اعتکافی که بهسبب نذر، قسم، عهد یا سپریشدن دو روز اولِ اعتکاف، واجب شده است، فوت کند:
بر ولیّ او (پسر بزرگتر) واجب نیست که اعتکاف او را قضاء کند، گرچه احتیاط مستحب است که اعتکاف وی را قضا کند.
استفتائات
منابع فقهی
توضیح المسائل
مسئله ۱۷۶۵ . اگر در اثناء اعتکافی که به سبب نذر یا قسم یا عهد یا سپری شدن دو روز اوّل اعتکاف، واجب شده است، معتکف بمیرد بر ولیّ او (پسر بزرگتر) قضاء اعتکاف، واجب نیست هرچند احتیاط مستحب آن است که اعتکاف متوفّی را قضاء کند. البتّه چنانچه معتکف در این مورد وصیّت نموده است که از ثلث مالش فردی را اجیر کنند تا برای او اعتکاف انجام دهد، باید مطابق با وصیّت عمل شود.
رساله جامع
ج۲، مسئله ۲۹۴. اگر معتکف در بین اعتکافی که به سبب نذر یا قسم یا عهد یا سپری شدن دو روز اوّل اعتکاف واجب شده، بمیرد، بر ولیّ او (پسر بزرگتر) قضای اعتکاف، واجب نیست، هرچند احتیاط مستحب است که اعتکاف متوفّی را قضا کند. [البتّه چنانچه معتکف در این مورد وصیّت شرعی نموده، باید مطابق با وصیت عمل شود.]
عروه الوثقی
[۲۶۰۹] مسألة ۷: إذا مات فی أثناء الاعتکاف الواجب بنذر أو نحوه لم یجب علی ولیه القضاء وإن کان أحوط [(وإن کان أحوط): مورد الاحتیاط ما إذا لم یکن الفوت کاشفا عن بطلان النذر کالمضیق أو الموسع مع الشروع فیه فی أول أزمنة الإمکان.]، نعم لو کان المنذور الصوم معتکفا وجب علی الولی قضاؤه [(وجب علی الولی قضاؤه): علی تفصیل تقدم فی کتاب الصوم.] لأن الواجب حینئذ علیه هو الصوم ویکون الاعتکاف واجبا من باب المقدمة بخلاف ما لو نذر الاعتکاف، فإن الصوم لیس واجبا فیه وإنما هو شرط فی صحته، والمفروض أن الواجب علی الولی قضاء الصلاة والصوم عن المیت لا جمیع ما فاته من العبادات.