روزه
کنش‌های بیشتر
تعریف روزه
روزه یعنی انسان برای فروتنی و نشان‌دادن بندگی در پیشگاه خداوند متعال، تصمیم داشته باشد از اذان صبح تا مغرب، از کارهایی که روزه را باطل می‌کند، خودداری نماید.
منابع فقهی
توضیح المسائل
روزه آن است که انسان برای تذلل و کرنش در پیشگاه خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب از هشت چیزی که بعداً ذکر می‌شود خودداری نماید.
رساله جامع
ج۲، مسئله ۱. روزه آن است که انسان برای تذلّل و اظهار بندگی در پیشگاه خداوند متعال، از اذان صبح تا مغرب، از نه موردی که بعداً گفته می‌شود، خودداری نماید.[۱]
شایان ذکر است، در مورد تشخیص مغرب (برای پایان روزه)، توضیحی که در وقت مغرب در مورد نماز مغرب در جلد اوّل مسألۀ «۹۵۷» ذکر شد، جاری می‌باشد.
المسائل المنتخبه
یجب علی المکلّف قصد الإمساک عن المفطرات المعهودة من أوّل الفجر إلی الغروب متقرّباً به إلی الله تعالی. ویجوز الاکتفاء بقصد صوم تمام الشهر من أوّله، فلا یعتبر حدوث القصد المذکور فی کلّ لیلة أو عند طلوع الفجر، وإن کان یعتبر وجوده عنده ولو ارتکازاً.
منهاج الصالحین
ج۱، مسألة ۹۷۰: یعتبر فی الصوم - الذی هو من العبادات الشرعیة - العزم علیه علی نحو ینطبق علیه عنوان الطاعة والخضوع لله تعالی، ....
عروه الوثقی
کتاب الصوم
وهو الإمساک عما یأتی من المفطرات بقصد القربة، وینقسم إلی الواجب والمندوب والحرام والمکروه بمعنی قلة الثواب[۲] ....