حکمت روزه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی احکام
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
== حکمت روزه‌گرفتن ==
== حکمت روزه‌گرفتن ==
روزه دارای فواید و حکمت‌های بسیاری است که در روایات به برخی از آن‌ها اشاره شده است:
روزه دارای فواید و حکمت‌های بسیاری است که در روایات به برخی از آن‌ها اشاره شده است.


* آزمودن اخلاص بندگان
از جمله:
* یاد گرسنگی و تشنگی روز قیامت
* یاد گرسنگی و تشنگی فقرا و نیازمندان و درک حال ایشان (تا زمینه‌ساز رسیدگی بیشتر به ایشان شود)
* تقویت اراده و کنترل نفس


== منابع فقهی ==
* '''آزمودن اخلاص بندگان'''؛ تا روشن شود چه کسی    تنها برای رضای خدا از خواسته‌هایش می‌گذرد.
* '''یادآوری گرسنگی و تشنگی روز قیامت'''؛ تا    انسان برای آن روز بزرگ آماده‌تر باشد.
 
* '''درک حال نیازمندان'''؛ با تجربه گرسنگی و    تشنگی، دل انسان نسبت به فقرا مهربان‌تر و انگیزه کمک به آنان بیشتر می‌شود.
* '''تقویت اراده و مهار نفس'''؛ روزه به انسان می‌آموزد چگونه بر خواسته‌های نفسانی خود غلبه کرده و خویشتن‌دار باشد.
* منابع فقهی


=== رساله جامع ===
=== رساله جامع ===

نسخهٔ ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۵

حکمت روزه‌گرفتن

روزه دارای فواید و حکمت‌های بسیاری است که در روایات به برخی از آن‌ها اشاره شده است.

از جمله:

  • آزمودن اخلاص بندگان؛ تا روشن شود چه کسی تنها برای رضای خدا از خواسته‌هایش می‌گذرد.
  • یادآوری گرسنگی و تشنگی روز قیامت؛ تا انسان برای آن روز بزرگ آماده‌تر باشد.
  • درک حال نیازمندان؛ با تجربه گرسنگی و تشنگی، دل انسان نسبت به فقرا مهربان‌تر و انگیزه کمک به آنان بیشتر می‌شود.
  • تقویت اراده و مهار نفس؛ روزه به انسان می‌آموزد چگونه بر خواسته‌های نفسانی خود غلبه کرده و خویشتن‌دار باشد.
  • منابع فقهی

رساله جامع

در حدیث نقل شده که امیرالمؤمنین(علیه السلام)فرمودند: «خداوند متعال... روزه را برای آزمودن اخلاص بندگان واجب کرد...».[۱]

و در خطبۀ حضرت زهرا(علیهاالسلام) چنین ذکر شده است: «خداوند متعال... روزه را برای تثبیت اخلاص بندگان واجب کرد...».[۲]

روایت شده است که امام رضا(علیه السلام) در مورد علّت وجوب روزه فرمودند‌: «روزه برای آن است که مردم رنج گرسنگی و تشنگی را احساس کنند و به نیازمندی خود در آخرت پی ببرند و فرد روزه‌دار در اثر گرسنگی و تشنگی که به او می‌رسد، خاشع و ذلیل و فروتن، مأجور و طالب رضا و ثواب خدا و اهل معرفت و صابر می‌گردد و بدین سبب به ثواب الهی نائل می‌شود.

به علاوه آنکه روزه، موجب خودداری و پرهیز از شهوات و پندگو و موعظه‌گر آنان در دنیا است و ایشان را در راه انجام تکالیف الهی رام و ورزیده کرده و راهنمای آنان (در رسیدن به اجر و پاداش) در آخرت می‌باشد و تا اینکه (روزه‌داران) ناراحتی فقرا و نیازمندان را که در مضیقۀ اقتصادی می‌باشند درک نمایند و حقوقی را که خداوند متعال در اموال و دارایی‌هایشان واجب فرموده است به ایشان بپردازند».[۳]

  1. تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، الفصل الثالث، ص۱۷۶، ح۳۳۷۶.
  2. وسائل الشیعه، ج۱، ابواب مقدّمة العبادات، باب۱، ص۲۲، ح۲۲.
  3. عیون أخبار الرضا، ج۲، باب۳۴، ص۱۱۶، ح۱.