بدون خلاصۀ ویرایش |
Thaniashar (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
== حکمت روزهگرفتن == | === حکمت روزهگرفتن === | ||
روزه دارای فواید و حکمتهای بسیاری است که در روایات به برخی از آنها اشاره شده است | روزه دارای فواید و حکمتهای بسیاری است که در روایات به برخی از آنها اشاره شده است. | ||
* آزمودن اخلاص بندگان | از جمله: | ||
* | |||
* | * '''آزمودن اخلاص بندگان'''؛ تا روشن شود چه کسی تنها برای رضای خدا از خواستههایش میگذرد. | ||
* تقویت اراده و | * '''یادآوری گرسنگی و تشنگی روز قیامت'''؛ تا انسان برای آن روز بزرگ آمادهتر باشد. | ||
* '''درک حال نیازمندان'''؛ با تجربه گرسنگی و تشنگی، دل انسان نسبت به فقرا مهربانتر و انگیزه کمک به آنان بیشتر میشود. | |||
* '''تقویت اراده و مهار نفس'''؛ روزه به انسان میآموزد چگونه بر خواستههای نفسانی خود غلبه کرده و خویشتندار باشد. | |||
---- | |||
== منابع فقهی == | == منابع فقهی == | ||
=== رساله جامع === | === رساله جامع === | ||
در حدیث نقل شده که امیرالمؤمنین<sup>(علیه السلام)</sup>فرمودند: «خداوند متعال... روزه را برای آزمودن اخلاص بندگان واجب کرد...». | '''حکمت روزه گرفتن''' | ||
در حدیث نقل شده که امیرالمؤمنین<sup>(علیه السلام)</sup>فرمودند: «خداوند متعال... روزه را برای آزمودن اخلاص بندگان واجب کرد...».<ref>تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، الفصل الثالث، ص۱۷۶، ح۳۳۷۶.</ref> | |||
و در خطبۀ حضرت زهرا<sup>(علیهاالسلام)</sup> چنین ذکر شده است: «خداوند متعال... روزه را برای تثبیت اخلاص بندگان واجب کرد...». | و در خطبۀ حضرت زهرا<sup>(علیهاالسلام)</sup> چنین ذکر شده است: «خداوند متعال... روزه را برای تثبیت اخلاص بندگان واجب کرد...».<ref>وسائل الشیعه، ج۱، ابواب مقدّمة العبادات، باب۱، ص۲۲، ح۲۲.</ref> | ||
روایت شده است که امام رضا<sup>(علیه السلام)</sup> در مورد علّت وجوب روزه فرمودند: «روزه برای آن است که مردم رنج گرسنگی و تشنگی را احساس کنند و به نیازمندی خود در آخرت پی ببرند و فرد روزهدار در اثر گرسنگی و تشنگی که به او میرسد، خاشع و ذلیل و فروتن، مأجور و طالب رضا و ثواب خدا و اهل معرفت و صابر میگردد و بدین سبب به ثواب الهی نائل میشود. | روایت شده است که امام رضا<sup>(علیه السلام)</sup> در مورد علّت وجوب روزه فرمودند: «روزه برای آن است که مردم رنج گرسنگی و تشنگی را احساس کنند و به نیازمندی خود در آخرت پی ببرند و فرد روزهدار در اثر گرسنگی و تشنگی که به او میرسد، خاشع و ذلیل و فروتن، مأجور و طالب رضا و ثواب خدا و اهل معرفت و صابر میگردد و بدین سبب به ثواب الهی نائل میشود. | ||
به علاوه آنکه روزه، موجب خودداری و پرهیز از شهوات و پندگو و موعظهگر آنان در دنیا است و ایشان را در راه انجام تکالیف الهی رام و ورزیده کرده و راهنمای آنان (در رسیدن به اجر و پاداش) در آخرت میباشد و تا اینکه (روزهداران) ناراحتی فقرا و نیازمندان را که در مضیقۀ اقتصادی میباشند درک نمایند و حقوقی را که خداوند متعال در اموال و داراییهایشان واجب فرموده است به ایشان بپردازند». | به علاوه آنکه روزه، موجب خودداری و پرهیز از شهوات و پندگو و موعظهگر آنان در دنیا است و ایشان را در راه انجام تکالیف الهی رام و ورزیده کرده و راهنمای آنان (در رسیدن به اجر و پاداش) در آخرت میباشد و تا اینکه (روزهداران) ناراحتی فقرا و نیازمندان را که در مضیقۀ اقتصادی میباشند درک نمایند و حقوقی را که خداوند متعال در اموال و داراییهایشان واجب فرموده است به ایشان بپردازند».<ref>عیون أخبار الرضا، ج۲، باب۳۴، ص۱۱۶، ح۱.</ref> | ||
[[رده:حکمت]] | [[رده:حکمت]] | ||
[[رده:بحث روزه]] | [[رده:بحث روزه]] | ||
{{بحث روزه}} | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۶
حکمت روزهگرفتن
روزه دارای فواید و حکمتهای بسیاری است که در روایات به برخی از آنها اشاره شده است.
از جمله:
- آزمودن اخلاص بندگان؛ تا روشن شود چه کسی تنها برای رضای خدا از خواستههایش میگذرد.
- یادآوری گرسنگی و تشنگی روز قیامت؛ تا انسان برای آن روز بزرگ آمادهتر باشد.
- درک حال نیازمندان؛ با تجربه گرسنگی و تشنگی، دل انسان نسبت به فقرا مهربانتر و انگیزه کمک به آنان بیشتر میشود.
- تقویت اراده و مهار نفس؛ روزه به انسان میآموزد چگونه بر خواستههای نفسانی خود غلبه کرده و خویشتندار باشد.
منابع فقهی
رساله جامع
حکمت روزه گرفتن
در حدیث نقل شده که امیرالمؤمنین(علیه السلام)فرمودند: «خداوند متعال... روزه را برای آزمودن اخلاص بندگان واجب کرد...».[۱]
و در خطبۀ حضرت زهرا(علیهاالسلام) چنین ذکر شده است: «خداوند متعال... روزه را برای تثبیت اخلاص بندگان واجب کرد...».[۲]
روایت شده است که امام رضا(علیه السلام) در مورد علّت وجوب روزه فرمودند: «روزه برای آن است که مردم رنج گرسنگی و تشنگی را احساس کنند و به نیازمندی خود در آخرت پی ببرند و فرد روزهدار در اثر گرسنگی و تشنگی که به او میرسد، خاشع و ذلیل و فروتن، مأجور و طالب رضا و ثواب خدا و اهل معرفت و صابر میگردد و بدین سبب به ثواب الهی نائل میشود.
به علاوه آنکه روزه، موجب خودداری و پرهیز از شهوات و پندگو و موعظهگر آنان در دنیا است و ایشان را در راه انجام تکالیف الهی رام و ورزیده کرده و راهنمای آنان (در رسیدن به اجر و پاداش) در آخرت میباشد و تا اینکه (روزهداران) ناراحتی فقرا و نیازمندان را که در مضیقۀ اقتصادی میباشند درک نمایند و حقوقی را که خداوند متعال در اموال و داراییهایشان واجب فرموده است به ایشان بپردازند».[۳]