مواردی که قضای روزه واجب نیست

طبق نظر آیت الله سیستانی:

قضای روزه بر این افراد لازم نیست:

• مریضی که بیماری‌اش تا رمضان سال بعد طول بکشد؛
• مریضی که بیماری‌اش تا زمان وفات ادامه داشته باشد یا به جهت عذر دیگری نتوانسته باشد قضای روزه را به‌جا آورد؛
• شخصی که به‌جهت بیماری عطش روزه نگرفته است؛
• روزه قضای غیر ماه رمضان پدر بر پسر بزرگ‌تر؛
• خانمی که به‌جهت حیض یا نفاس روزه نگرفته و پیش از آنکه بتواند قضای روزه‌هایش را به‌جا آورد از دنیا برود؛
• شخصی که در تمام روز بیهوش بوده است؛
• دیوانه‌ای که عاقل شود؛
• کافری که مسلمان شود؛
• مسلمان غیر شیعه‌ای که شیعه شود (در صورتی که روزه‌ها را موافق مذهب خود به‌جا آورده باشد)؛
• شخصی که پس از تحقیق شرعی نسبت به اذان صبح، مبطلی را انجام داده، بعداً متوجه شده که صبح بوده است (در این فرض روزه‌اش صحیح است و قضا ندارد)؛
• مسافری که نمی‌دانسته روزۀ مسافر باطل است یا در تطبیق حکم بر خودش اشتباه کرده و در سفر روزه گرفته است و پس از اذان مغرب متوجه شده است.